Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jan Leon Hipolit Kozietulski | |
 |
|
| pułkownik | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 lipca 1778 Skierniewice |
| Data i miejsce śmierci | 3 lutego 1821 Warszawa |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1806 |
| Stanowiska | szef szwadronu dowódca pułku |
| Główne wojny i bitwy | wojny napoleońskie Bitwa pod Somosierrą |
| Odznaczenia | |
  .svg&filetimestamp=20070224114425){kind=small} |
|
Jan Leon Hipolit Kozietulski herbu Abdank (ur. 4 lipca 1778 w Skierniewicach, zm. 3 lutego 1821 w Warszawie) – pułkownik wojsk polskich, dowódca 3. szwadronu 1. Pułku Lekkokonnego Polskiego Gwardii Cesarskiej (1er Régiment de Chevau-Légers Polonais de la Garde Impériale), dowódca 3 Pułku Eklererów Gwardii Cesarskiej (3e régiment des éclaireurs de la Garde impériale), dowódca 4 Pułku Ułanów Królestwa Kongresowego. Baron Cesarstwa Francuskiego. Pochowany w podziemiach kościoła Świętej Trójcy w Belsku Dużym.
| 4. Rafał Seweryn Kozietulski z Kozietuł | ||||||
| 2. Antoni Kozietulski z Kozietuł | ||||||
| 5. Zuzanna Turowska | ||||||
| 1. Jan Leon Hipolit Kozietulski | ||||||
| 6. Kasper Grotowski z Grotowic | ||||||
| 3. Marianna Grotowska z Grotowic | ||||||
| 7. Konstancja Dobiecka z Dobiecina | ||||||
Uczestnik kampanii napoleońskich w latach 1806–1807 i 1808 r. w Hiszpanii. W kwietniu 1807 roku został dowódcą 3 szwadronu szwoleżerów. 30 listopada 1808 prowadził szarżę szwoleżerów na przełęczy Somosierra. Brał udział w kampanii austriackiej, w bitwie pod Wagram (1809), w kampanii rosyjskiej (1812–1813) i niemieckiej (1813–1814). Uczestnik bitwy narodów pod Lipskiem. Jego czyny są opiewane w pieśni "Marsz Kozietulskiego". W 1811 roku został baronem cesarstwa Francji. Był kawalerem Legii Honorowej. Odznaczony Orderem Virtuti Militari i rosyjskim Orderem Świętej Anny.
Zmarł po długiej chorobie, którą pogłębiło fałszywe podejrzenie o sprzeniewierzenie pułkowej kasy, w wieku 43 lat 3 lutego 1821 w Warszawie. W uroczystościach żałobnych uczestniczyły tysiące mieszkańców stolicy. Pochowany został w kościele parafialnym w Belsku Dużym.
Od jego nazwiska ukuty został w latach zaborów, a następnie powtarzany w latach PRL-u, a nawet w III RP termin Kozietulszczyzna, dla podkreślenia skłonności Polaków do niepotrzebnej brawury prowadzącej do ogromnych strat bez widocznego efektu.
Był członkiem loży wolnomularskiej Zum Tempel der Weisheit (Świątynia Mądrości) w Warszawie i paryskiej Saint Louis de la Martinique des Frères réunis[1].
Jego imieniem nazwano przedwojenny 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich.
