Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony Jan Loth |
||
 |
||
| Imię i nazwisko | Jan Tadeusz Loth | |
| Data i miejsce urodzenia |
31 sierpnia 1900 Warszawa, Polska |
|
| Pozycja | bramkarz, napastnik | |
| Wzrost | 176 cm | |
| Masa ciała | 72 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1918-1919 1919-1920 1920-1921 1921-1927 |
Korona Warszawa Polonia Warszawa Pogoń Katowice Polonia Warszawa |
22+1 (3+1) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1921-1924 | Polska |
5 (0) |
Jan Tadeusz Loth (ur. 31 sierpnia 1900 w Warszawie, zm. 7 czerwca 1933 w Otwocku), polski piłkarz, grający na pozycjach bramkarza, pomocnika oraz napastnika, także lekkoatleta i tenisista. Brat Stefana Lotha
Najbardziej znaczącym klubem w karierze Jana Lotha była Polonia Warszawa. Piłkę nożną w klubie zaczął uprawiać w 1918 roku. Po wykazaniu się świetną dyspozycją i zdobyciu wicemistrzostwa kraju, powołany został na pierwszy mecz w historii reprezentacji Polski z Węgrami w 1921 roku w Budapeszcie (1:0 dla Węgrów). Za grę w tym spotkaniu zebrał świetne oceny i został uznany za najlepszego Polaka w tym meczu przez kibiców[potrzebne źródło] (na samym meczu było tylko dwóch polskich widzów - Edward Kleinadel i Wacław Babulski) i dziennikarzy z Węgier i Polski. Kilka lat później zmienił pozycję i zaczął grać w pomocy oraz napadzie. Strzelał sporo bramek. W 1926 roku po raz kolejny z drużyną Polonii Warszawa zdobył wicemistrzostwo Polski. Loth grał również w tenisa ziemnego oraz uprawiał lekką atletykę. Był rekordzistą kraju w sztafecie 4x400 metrów i wicemistrzem w skoku wzwyż. W 1927 roku przestał grać w piłkę, w 1930 w tenisa. W reprezentacji Polski rozegrał 5 meczów, w tym 3 jako bramkarz. To jedyny polski piłkarz, który na szczeblu pierwszej reprezentacji grał i w bramce i w polu. Po ciężkiej chorobie (gruźlicy) zmarł w 1933 roku.
|
|||||||
