Jan Papuga (ur. 16 lutego 1915 we wsi Zbyszek koło Piotrkowa Trybunalskiego, zm. 2 stycznia 1974 w Szczecinie) – polski prozaik, marynarz.
Ukończył szkołę powszechną. W latach 1929-1935 był robotnikiem w łódzkim przemyśle. W latach 1935-1952 był marynarzem Marynarki Wojennej, a następnie floty handlowej. Debiutował jako prozaik w 1942 roku na łamach czasopisma "Nowy Świat" (Nowy Jork). Od 1946 roku mieszkał w Szczecinie. W 1949 otrzymał nagrodę miasta Szczecina. Po śmierci pochowany w kwaterze zasłużonych Cmentarza Centralnego w Szczecinie.
Jan Papuga jest patronem ulicy na szczecińskim Świerczewie.