Jan Prokop (ur. 16 lipca 1931 w Częstochowie) - polski poeta, prozaik, eseista oraz tłumacz literatury francuskiej, anglosaskiej i niemieckiej.
Ukończył filologię polską i romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował też na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1967 roku uzyskał tytuł doktora za rozprawę pt. Z przemian ideowo-artystycznych w literaturze polskiej lat 1907-1917. W 1977 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego za rozprawę o twórczości Tadeusza Micińskiego. Debiutował w 1951 roku na łamach tygodnika "Dziś i Jutro" jako krytyk literacki. W latach 1960-1987 był pracownikiem naukowym Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. W latach 1987-1990 był pracownikiem naukowym w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Prowadził tez wykłady na Uniwersité di Torino.