Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyJan Janusz Pryziński (ur. 21 czerwca 1879, zm. 1959) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.
W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Był dowódcą plutonu w 3 szwadronie kawalerii II Brygady Legionów, a w czerwcu 1915 dowódcą 6 szwadronu 2 Pułku Ułanów. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami był szefem sztabu 6 Dywizji Piechoty.
W latach 1922-1923 był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1923, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, na stanowisko zastępcy szefa sztabu [1]. W listopadzie 1924 przeniesiony został do Inspektoratu Armii Nr V na stanowisko I referenta [2], pozostając oficerem nadetatowym 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich [3]. W 1927 pełnił obowiązki dowódcy 9 Pułku Ułanów Małopolskich.
Z dniem 30 czerwca 1928 przeniesiony został z dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych w stan nieczynny na okres 12 miesięcy [4] i mianowany starostą powiatowym w Zmościu [5]. Z jego inicjatywy zbudowane zostało lotnisko Zamość-Mokre. W 1934 pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem mobilizacyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I, w grupie reklamowanych na 12 miesięcy, w stopniu pułkownika dylomowanego ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 4 lokatą na liście starszeństwa oficerów stanu spoczynku kawalerii [6]. W kampanii wrześniowej 1939 w Dowództwie Frontu Południowego. 11 września został ranny w czasie walk o Sambor. Następnego dnia powrócił do Lwowa [7]. Po II wojnie światowej zamieszkał u syna w Komorowie. Zmarł w 1959. Pochowany został w Pęcicach.
Był żonaty. Miał troje dzieci: Jan Bohdan był żołnierzem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, a po wojnie radcą prawnym, Krystyna Ewa vel Ewa Stojowska (1908-1996), aktorka, żołnierz Armii Krajowej, pierwsza żona Wiktora Budzyńskiego. Druga córka była księgarzem.
