| Jan Schmid | ||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 24 listopada 1983 |
|||||||||||||||
| Klub | Sjetne IL | |||||||||||||||
| Wzrost | 179 cm | |||||||||||||||
| Waga | 72 kg | |||||||||||||||
| Debiut w PŚ | 29.12 2001. Oberwiesenthal (32. miejsce – Sprint) |
|||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ | 5.01 2002, Schonach (18. miejsce – Gundersen) |
|||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ | 20.12 2008, Ramsau (3. miejsce – Gundersen) |
|||||||||||||||
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ | 10.12 2011, Ramsau (Gundersen) |
|||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| Oficjalna strona internetowa | ||||||||||||||||
Jan Andreas Schmid (ur. 24 listopada 1983 r. w Trondheim) – norweski narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Spis treści |
Jan Schmid urodził się w norweskim Trondheim, mimo to do sezonu 2005/2006 reprezentował barwy Szwajcarii, skąd pochodzą jego rodzice - Ruth i Rudolf[1]. W związku ze zmianą obywatelstwa w październiku 2006 roku Szwajcarska Federacja Narciarska zażądała od niego odszkodowania w wysokości 120 000 koron norweskich (ok. 23 000 dolarów). Gdyby Schmid nie zapłacił nie mógłby startować w zawodach przez rok. Ponadto zmiana reprezentacji po ukończeniu 23 roku życia byłaby znacznie trudniejsza[1]. Jego pięć lat młodszy brat Tommy Schmid także uprawia kombinację. Po sezonie 2010/2011 poszedł w ślady Jana i złożył wniosek o przyznanie norweskiego obywatelstwa[2].
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Jan Schmid pojawił się 1 grudnia 2001 roku, kiedy wystartował w konkursie Pucharu Świata B. Zajął wtedy 24. miejsce w zawodach metodą Gundersena w Vuokatti. Jeszcze przed końcem 2001 roku, 29 grudnia w Oberwiesenthal zadebiutował w Pucharze Świata zajmując 32. miejsce w sprincie. W sezonie 2001/2002 wystartował jeszcze siedmiokrotnie, w tym 5 stycznia 2002 roku w Schonach zdobył pierwsze pucharowe punkty, zajmując 18. pozycję w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej zajął 37. miejsce. W lutym 2002 roku wystartował na Igrzyskach Olimpijskich w Salt Lake City zajmując siódme miejsce w konkursie drużynowym. Zajął także czwarte miejsce w Gundersenie na Mistrzostwach Świata Juniorów w Schonach.
W sezonach 2002/2003 - 2006/2007 nie osiągał większych sukcesów w zmaganiach pucharowych. Najlepsze wyniki osiągnął 2 stycznia 2004 roku w Reit im Winkl i 21 stycznia 2006 roku w Harrachovie, gdzie zajmował szóste miejsce w sprincie. W tym czasie wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Sollefteå, gdzie siódmy w Gundersenie i dziesiąty w sprincie. Kilkanaście dni później wystąpił także na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme. Nie wystartował w drużynie, a indywidualnie był trzydziesty w sprincie, a w Gundersenie zajął 27. lokatę. Podczas Mistrzostw Świata w Oberstdorfie w 2005 roku jego najlepszym indywidualnym wynikiem było 29. miejsce w Gundersenie. Wraz z kolegami z reprezentacji Szwajcarii zajął szóste miejsce w sztafecie. Jego ostatnim startem na dużej imprezie w barwach Szwajcarii były Igrzyska Olimpijskie w Turynie w 2006 roku, gdzie w konkursie drużynowym Szwajcarzy ze Schmidem w składzie zajęli czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z Finami.
Sezon 2006/2007 był pierwszym, w którym reprezentował kraj swego urodzenia. Podobnie jak w kolejnym sezonie nie odniósł żadnych sukcesów. Dwukrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów: 3 lutego 2007 toku w Zakopanem był dziewiąty w starcie masowym, a 6 stycznia 2008 roku w Schonach był ósmy w Gundersenie. Przełom nastąpił w sezonie 2008/2009. W swoim piątym starcie cyklu, 20 grudnia 2008 roku w Ramsau po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując trzecie miejsce w Gundersenie. Na tym jednak nie poprzestał i 10 stycznia w Val di Fiemme był trzeci w starcie masowym, a 7 lutego w Seefeld oraz 14 lutego w Klingenthal był ponownie trzeci w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej zajął siódme miejsce. Podczas Mistrzostw Świata w Libercu wspólnie z Mikko Kokslienem, Petterem Tande i Magnusem Moanem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Ponadto w konkursie indywidualnym metodą Gundersena na normalnej skoczni zdobył srebrny medal, ulegając tylko Toddowi Lodwickowi ze Stanów Zjednoczonych. Schmid był drugi już po skokach i do biegu przystąpił ze stratą tylko dwóch sekund do Lodwicka. Amerykanina nie wyprzedził, ale zdołał obronić drugie miejsce przed atakami innego zawodnika z USA - Billa Demonga.
W sezonach 2009/2010 i 2010/2011 nie stawał na podium, często jednak plasował się w pierwszej dziesiątce zawodów, między innymi kilkakrotnie zajmując czwarte miejsce. W klasyfikacji generalnej zajmował odpowiednio siedemnaste i ósme miejsce. W 2010 roku wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver, gdzie indywidualnie zajął 23. miejsce w Gundersenie na normalnej skoczni, a w konkursie drużynowym był piąty. Rok później, na Mistrzostwach Świata w Oslo w konkursach drużynowych na obu skoczniach Norwegowie w składzie: Jan Schmid, Magnus Moan, Mikko Kokslien i Håvard Klemetsen zdobyli brązowe medale. Indywidualnie Schmid wypadł przeciętnie, zajmując czternaste miejsce w Gundersenie na dużej i 24. miejsce na normalnej skoczni. W lecie 2010 roku wziął udział w trzynastej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej. Cykl zakończył na szóstej pozycji, przy czym ani razu nie stanął na podium. W czternastej edycji LGP wywalczył jedno podium - 28 sierpnia 2011 roku w Oberwiesenthal był drugi w zawodach Penalty Race. W klasyfikacji końcowej był trzynasty.
Pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata Schmid odniósł na początku sezonu 2011/2012. Miało to miejsce 10 grudnia 2011 roku, kiedy zwyciężył w zawodach metodą Gundersena, rozgrywanych w austriackim Ramsau. W pozostałej części sezonu jeszcze dziesięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, na podium stając raz - 3 marca 2012 roku w Lahti, gdzie ponownie był najlepszy w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie dziewiąty.
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 7. | 14 lutego | 2002 | Sztafeta K-90/4x5 km[3] | 48:42.2 min | +3:25.7 min | ||
| 4. | 15 lutego | 2006 | Sztafeta HS134/4x5 km[4] | 49:52.6 min | +1:22.3 min | ||
| 23. | 14 lutego | 2010 | Gundersen HS106/10 km | 25:47.1 min | +1:22.5 min | ||
| 5. | 23 lutego | 2010 | Sztafeta HS140/4x5 km[5] | 49:31.6 min | +54.3 s |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 27. | 21 lutego | 2003 | Gundersen K-95/15 km | 37:54.2 min | +5:24.6 min | ||
| 30. | 28 lutego | 2003 | Sprint K-120/7.5 km | 18:47.8 min | +2:01.9 min | ||
| 29. | 18 lutego | 2005 | Gundersen HS100/15 km | 38:56.2 min | +3:41.1 min | ||
| 6. | 23 lutego | 2005 | Sztafeta HS137/4x5 km[6] | 49:45.5 min | +2:44.0 min | ||
| 32. | 27 lutego | 2005 | Sprint HS137/7.5 km | 20:15.6 min | +3:16.4 min | ||
| 13. | 20 lutego | 2009 | Start masowy HS100/10 km | 24:49.7 min | +7.9 s | ||
| 2. |
22 lutego | 2009 | Gundersen HS100/10 km | 24:22.3 min | +13.0 s | ||
| 3. |
26 lutego | 2009 | Sztafeta HS134/4x5 km[7] | 48:32.3 min | +3.6 s | ||
| 12. | 28 lutego | 2009 | Gundersen HS134/10 km | 23:36.6 min | +1:28.1 min | ||
| 24. | 26 lutego | 2011 | Gundersen HS106/10 km | 25:19.2 min | +2:07.9 min | ||
| 3. |
28 lutego | 2011 | Sztafeta HS106/4x5 km[8] | 48:07.8 min | +40.6 s | ||
| 14. | 2 marca | 2011 | Gundersen HS134/10 km | 25:31.6 min | +1:18.0 s | ||
| 3. |
4 marca | 2011 | Sztafeta HS106/4x5 km[9] | 48:07.8 min | +40.6 s |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 4. | 23 stycznia | 2002 | Gundersen K90/10 km | 30:54.2 min | +22.4 s | ||
| 7. | 5 lutego | 2003 | Gundersen K107/10 km | ? | +2:36.7 min | ||
| 10. | 9 lutego | 2003 | Sprint K107/5.0 km | 14.02.6 min | +1:42.7 min |
| Nr | Data | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Pozycja | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 20 grudnia 2008 | Gundersen HS98/10 km | 25:59.4 min | 3. | +37.3 s | ||
| 2. | 10 stycznia 2009 | Start masowy HS134/10 km | 26:20.3 min | 3. | +54.4 s | ||
| 3. | 11 stycznia 2009 | Gundersen HS134/10 km | 27:33.1 min | 2. | +4.1 s | ||
| 4. | 7 lutego 2009 | Gundersen HS100/10 km | 25:29.0 min | 3. | +4.9 s | ||
| 5. | 14 lutego 2009 | Gundersen HS140/10 km | 27:16.7 min | 3. | +1:04.1 min | ||
| 6. | 10 grudnia 2011 | Gundersen HS100/10 km | 22:05.8 min | 1. | - | - | |
| 7. | 3 marca 2012 | Gundersen HS130/10 km | 23:43.4 min | 1. | - | - |
| Nr | Data | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Pozycja | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 2 grudnia 2001 | Start masowy K-90/15 km | ? | 2. | +9.0 s | ||
| 2. | 9 grudnia 2001 | Sprint K-90/7.5 km | ? | 3. | +1.7 s | ||
| 3. | 11 stycznia 2002 | Start masowy K-90/10 km | ? | 1. | - | - | |
| 4. | 14 stycznia 2002 | Sprint K-90/7.5 km | ? | 1. | - | - | |
| 5. | 11 marca 2003 | Sprint K-120/7.5 km | ? | 2. | +3.0 s | ||
| 6. | 21 grudnia 2003 | Gundersen K115/15 km | ? | 1. | - | - | |
| 7. | 23 stycznia 2005 | Sprint HS90/7.5 km | ? | 2. | +3.0 s |
| Nr | Data | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Pozycja | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 28 sierpnia 2011 | Penalty Race HS106/10 km | 25:26.2 min | 2. | +29.3 s |