| Jan Skorobohaty-Jakubowski Dziadek, Fogel, Jur, Kaczmarek, Jan Kaczmarek, Mohort, Rafał, Selim, Skupień, Topór, Truszkowski, Vogel |
|
| Data i miejsce urodzenia | 4 lipca 1878 Łomża |
| Data i miejsce śmierci | 12 listopada 1955 Białystok |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1914-1928 1939-1945 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | II Korpus Polski w Rosji |
| Stanowiska | dowódca • 43 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych • piechoty dywizyjnej 13 Dywizji Piechoty • 3 Brygady Ochrony Pogranicza komendant rezerw kadrowych KG AK |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa • kampania wrześniowa • powstanie warszawskie |
| Odznaczenia | |
Jan Skorobohaty-Jakubowski, pseud. "Dziadek", "Fogel", "Jur", "Kaczmarek", "Jan Kaczmarek", "Mohort", "Rafał", "Selim", "Skupień", "Topór", "Truszkowski", "Vogel" (ur. 4 lipca 1878 w Łomży, zm. 12 listopada 1955 w Białymstoku)[1] – generał brygady Wojska Polskiego, tymczasowy Delegat Rządu na Kraj od 25 maja do 14 grudnia 1940. Odznaczony Orderem Orła Białego.
Spis treści |
W latach 1914-1917 walczył w Legionach Polskich, później w II Korpusie Polskim. W latach 1919-1920 przebywał na Syberii. Od września 1921 do września 1922 był dowódcą 43 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Od stycznia 1923 do maja 1926 pełnił służbę na stanowisku dowódcy piechoty dywizyjnej 13 Dywizji Piechoty w Równem. W maju 1926 przeniesiony został do Korpusu Ochrony Pogranicza i mianowany dowódcą 3 Brygady Ochrony Pogranicza w Wilejce[2]. W listopadzie 1927 przeniesiony został z KOP do kadry oficerów piechoty z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie[3]. Z dniem 31 lipca 1928 został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1939 wziął udział w kampanii wrześniowej. W 1940 został wysłany przez Władysława Sikorskiego z misją do okupowanej Polski. Od 1942 był komendantem rezerw krajowych Komendy Głównej Armii Krajowej.
|
|||||||