| Jan Stapiński | |
| Data i miejsce urodzenia | 21 grudnia 1867 Jabłonica Polska |
| Data i miejsce śmierci | 17 lutego 1946 Krosno |
| Prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 1908 do 13 grudnia 1913 |
| Poprzednik | Henryk Rewakowicz |
| Prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego – Lewica | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe – Lewica |
| Okres urzędowania | od 13 grudnia 1913 do 1924 |
| Prezes Związku Chłopskiego | |
| Przynależność polityczna | Związek Chłopski |
| Okres urzędowania | od 1924 do 12 stycznia 1926 |
Jan Stapiński (ur. 21 grudnia 1867 w Jabłonicy Polskiej, zm. 17 lutego 1946 w Krośnie) – jeden z twórców i przywódców polskiego ruchu ludowego, publicysta, współzałożyciel (1895) SL; w latach 1908–1913 prezes PSL, w latach 1914–1924 – PSL Lewicy; w latach 1902–1933 wydawca "Przyjaciela Ludu"; wiceprezes Koła Polskiego w austriackiej Radzie Państwa.
Działacz ruchu ludowego w Galicji. W 1895 był jednym z założycieli Stronnictwa Ludowego, którego sekretarzem został w 1901. W latach 1908–1913 był przewodniczącym tej partii, działającej już jako Polskie Stronnictwo Ludowe.
Od 1902 był redaktorem naczelnym pisma "Przyjaciel Ludu". W latach 1897–1900 i 1907–1918 zasiadał w parlamencie austriackim w Wiedniu. Był wiceprezesem Koła Polskiego w austriackiej Radzie Państwa. W 1913 stanął na czele rozłamowego stronnictwa PSL Lewica, którym był do końca istnienia tej partii (1924). Po jej przekształceniu był przez dwa lata szefem nowego ugrupowania "Związek Chłopski".
W latach 1919–1922 i 1928–1930 był posłem na Sejm II Rzeczypospolitej (na Sejm Ustawodawczy oraz II kadencji). Poparł przewrót majowy w 1926 i został zwolennikiem sanacji (z listy BBWR został posłem w 1928). W 1934 wycofał się z życia politycznego.
Zmarł 17 lutego 1946 w Krośnie i tu został pochowany na miejscowym cmentarzu.