| Jan VIII Ioannes Octavus |
|
| Papież | |
| Data i miejsce urodzenia | brak danych Rzym |
| Data śmierci | 16 grudnia 882 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 14 grudnia 872 |
Jan VIII (łac. Ioannes VIII), (ur. w Rzymie[1] - zm. 16 grudnia 882) - papież w okresie od 14 grudnia 872 do 16 grudnia 882.
W czasie jego pontyfikatu trwały spory z Konstantynopolem odnowione po przywróceniu[1] Focjuszowi godności patriarchy po śmierci Ignacego I. Dodatkowo musiał poradzić sobie z wewnętrzną opozycją, który to problem rozwiązał ekskomunikując w 876[1] roku swojego głównego oponenta i kontrkandydata na papieża Formozusa.
Jan VIII ponownie zezwolił św. Metodemu na stosowanie języka słowiańskiego w liturgii. Gdy Rzymowi zagroziły wojska Saracenów, którzy osiedlili się na Sycylii, nie mogąc liczyć na pomoc ani rozpadającego się państwa Karolingów ani Bizancjum, zbudował flotę i objął nad nią dowództwo. Pokonał wrogów w bitwie koło przylądka Circe.
Dążył do wzmocnienia swej pozycji wobec rodów arystokratycznych, które prawie dziedzicznie sprawowały najważniejsze urzędy Kościoła. W sporze Karolingów o koronę cesarską najpierw popierał Karola II Łysego, a następnie uznał Karola III Grubego.
Jan VIII zmarł otruty[potrzebne źródło] i dobity młotem[potrzebne źródło] 16 grudnia 882 r. Był pierwszym z ośmiu średniowiecznych papieży, którzy zostali zamordowani.
Według XIII-wiecznej legendy imienia Jan VIII miała używać około pół wieku wcześniej papieżyca Joanna.
| Poprzednik Hadrian II |
Papież | Następca Marynus I |