Jan Ziółek (ur. 29 lipca 1931 w Złakowie Borowym, zm. 5 września 2009 w Lublinie) - polski historyk, specjalizujący się w historii powszechnej i historii Polski XIX wieku.
Spis treści |
Jego pradziadek był uczestnikiem powstania styczniowego (1863-1864), a ojciec brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku.
Jan Ziółek 1 lutego 1952 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego (UBP)za antykomunistyczną działalność konspiracyjną. Przebywał w areszcie śledczym do 20 lutego 1952 roku. 18 lutego 1952 roku został skazany na 9 lat więzienia przez Rejonowy Sąd Wojskowy w Łodzi za przynależność do nielegalnej organizacji antykomunistycznej w Łowiczu, zmierzającej do obalenia siłą władzy ludowej i ustroju komunistycznego. Został również pozbawiony praw obywatelskich i honorowych na okres 3 lat, a także orzeczono wobec niego całkowitą konfiskatę mienia. Część wyroku odbył w więzieniach UBP w Łodzi i w Centralnym Więzieniu w Sieradzu, a część przepracował w Kopalni Węgla Kamiennego im. Dymitrowa w Bytomiu. Wolność odzyskał w maju 1955 roku.
W 1956 roku podjął studia na Wydziale Humanistycznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego - na kierunku historia - w Lublinie. Studia ukończył w 1961 roku. Nadal był prześladowany przez władze komunistyczne. Na początku lat sześćdziesiątych XX w. zwolniono go oraz jego żonę z pracy w sektorze państwowym. W 1962 roku podjął pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim jako kierownik dziekanatu Wydziału Teologicznego i Wydziału Prawa Kanonicznego. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1968 r. na Uniwersytecie Warszawskim. Z dniem 1 lutego 1969 roku rozpoczął karierę naukowo-dydaktyczną jako starszy asystent II Katedry Historii Nowożytnej KUL. W 1979 r. uzyskał stopień dra hab. nauk humanistycznych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Wiosną 1981 r. otrzymał nominację na docenta. W okresie ruchów niepodległościowych w 1981 roku wspierał moralnie i finansowo studentów aresztowanych za udział w listopadowym strajku okupacyjnym na KUL. W latach 1981-1987 był prodziekanem Wydziału Nauk Humanistycznych KUL. W 1984 r. został powołany na stanowisko kierownika II Katedry Historii Nowożytnej KUL. W roku 1988 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego KUL, a w 1992 r. tytuł naukowy profesora zwyczajnego.
Jan Ziółek był członkiem Towarzystwa Naukowego KUL - zasiadał w jego zarządzie jako skarbnik, Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, Płockiego Towarzystwa Naukowego oraz Polskiego Towarzystwa Historycznego - w latach 1988-1996 pełnił w nim funkcję wiceprezesa, a następnie był członkiem jego zarządu. Od 1992 roku pełnił również funkcję prezesa Fundacji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Anieli hr. Potulickiej. Był także członkiem Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego.Za działalność dydaktyczno-naukową otrzymał w 1999 r. specjalną nagrodę Rektora KUL. Dorobek naukowy prof. J. Ziółka to ponad 220 pozycji, w tym 9 książkowych. Prof. J. Ziółek wypromował w latach 1983-2000 - 110 magistrów i 12 doktorów. Zrecenzował 252 prace magisterskie i 21 doktorskich. Napisał także 4 recenzje profesorskie.
Archiwum Uniwersyteckie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, Ziółek Jan, H-15345; Ojczyzna i Wolność. Prace ofiarowane Profesorowi Janowi Ziółkowi w siedemdziesiątą rocznicę urodzin, praca zbiorowa pod red. Anny Barańskiej, Witolda Matwiejczyka, Ewy M. Ziółek, Copyright by Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2000; http://www.kul.lublin.pl; zespół Ciemnogród, Olimp. Materiały dot. KUL-u (1945-1962), Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu, Oddział w Lublinie (A-IPN/OL), sygn. IPN Lu-08/267, t. 8, k. 137-138. Autor biogramu - dr Bogdan Sekściński.