| Święci Jan i Paweł |
|
| Giovanni e Paolo | |
| męczennicy | |
Śmierć męczeńska śwśw. Jana i Pawła (obraz G. F. Barbieriego z 1632). |
|
| Data urodzenia | w IV wieku |
| Data śmierci | 26 czerwca 362 Celio w Rzymie |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Wspomnienie | 26 czerwca |
| Atrybuty | palma męczeństwa |
| Szczególne miejsca kultu | Bazylika Świętych Jana i Pawła w Rzymie, San Zanilo w Wenecji |
Jan i Paweł, wł. Giovanni e Paolo (zm. 26 czerwca 362 w Celio) - rodzeni bracia, męczennicy chrześcijańscy za czasów Juliana Apostaty, święci Kościoła katolickiego.
Obaj zajmowali najpierw wysokie stanowiska na dworze św. Konstantyny (Konstancji), bratowej cesarza, następnie w wojsku rzymskim, po czym zostali wybrani na senatorów. Jako senatorzy zamieszkali na wzgórzu Celio (Celius) w Rzymie. Zaproszeni na dwór przez Juliana Apostatę, który podjął decyzję o przywróceniu kultu pogańskiego, odmówili cesarzowi potępiając w ten sposób jego prześladowania chrześcijan. Wysłany przez cesarza namiestnik Terencjan miał wymusić na braciach złożenie ofiary najwyższemu bóstwu rzymskiemu Jowiszowi. Kiedy ci odmówili, cesarz kazał ich potajemnie zgładzić w ich własnym domu.
Nad grobem męczenników za wiarę w 398 roku została wybudowana bazylika (Basilica dei Santi Giovanni e Paolo) przez senatora rzymskiego św. Pammachiusza[1] lub jego ojca, bizantyńskiego senatora, sąsiadująca z ich posiadłością.
Również w Wenecji znajduje się bazylika (Basilica dei Santi Giovanni e Paolo) ku czci świętych męczenników, zwana w dialekcie weneckim (venexiàn) San Zanilo[2]. Jej początki sięgają 1234 roku, jako dominikańskiego kościoła w czasach doży weneckiego Jacopo Tiepolo. Uroczysta konsekracja bazyliki miała miejsce 14 listopada 1430 roku[3].
Z uwagi na wcześnie rozpowszechniony kult męczenników, święci Jan i Paweł zostali ujęci w kanonie rzymskim i do dzisiaj są w nim wymieniani, a ich wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.
Niektórzy badacze uważają, że śmierć braci mogła nastąpić 50 lat wcześniej za czasów prześladowań Dioklecjana[4].
|
||||||||