Janina Bauman

Janina Bauman, z domu Lewinson (ur. 18 sierpnia 1926 w Warszawie, zm. 29 grudnia 2009 w Leeds) – polska pisarka żydowskiego pochodzenia.

Córka Szymona Lewinsona (1896–1940), urologa i oficera WP, zamordowanego w Katyniu oraz Aliny z domu Fryszman (1900–1980). Miała jedną siostrę, Zofię (1930–1971). Ze strony matki wnuczka lekarza Aleksandra Fryszmana (1874–1939); siostrzenica Jerzego Fryszmana (1904–1976) i Leona Płockiera (1895–1965).

Podczas II wojny światowej była więźniem getta warszawskiego. Po zakończeniu wojny pracowała w przemyśle filmowym jako tłumaczka, reserczerka i korektorka scenariuszy. W 1968 po antysemickiej nagonce, która była następstwem wydarzeń marcowych, wraz z mężem wyjechała z Polski. Początkowo zamieszkała w Izraelu, a po trzech latach osiedliła się na stałe w Leeds w Wielkiej Brytanii, gdzie mieszkała do końca życia.

Była żoną Zygmunta Baumana (ur. 1925).

Książki

• Janina Bauman: Zima o poranku. Opowieść dziewczynki z warszawskiego getta. Kraków: Znak, 2009, s. 312. ISBN 978-83-240-1126-1. 
• Janina Bauman: Nigdzie na ziemi. Warszawa: Wydawnictwo Żydowskiego Instytutu Historycznego, 2000, s. 258. ISBN 83-85888-32-2. 
• Janina Bauman: Powroty. Opowieść w czterech odsłonach. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 1995, s. 111. ISBN 83-7150-058-0. 

Opracowania

• Janina Bauman, Als Mädchen im Warschauer Ghetto. Ein Überlebensbericht. Aus dem Englischen von Reinhard Wagner. Mit einem Nachwort von Władysław Bartoszewski. Verlag Max Hueber, Ismaning bei München 1986. ISBN 3-19-005510-6
• Peter Wagner (Hrsg): Between two wars: Janina and Zygmunt Bauman's analyses of the contemporary human condition , 2003