| Janina Broniewska | |
| Data i miejsce urodzenia | 5 sierpnia 1904 Kalisz |
| Data i miejsce śmierci | 17 lutego 1981 Warszawa |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Styl | literatura współczesna |
| Ważne dzieła | Filip i jego załoga na kółkach |
| Odznaczenia | |
Janina Broniewska z domu Kunig (ur. 5 sierpnia 1904 w Kaliszu, zm. 17 lutego 1981 w Warszawie) – polska pisarka, autorka powieści dla dzieci i młodzieży, publicystka, pedagog, major Wojska Polskiego.
W latach 1934–1937 była redaktorem "Płomyka", a w latach 1944–1946 redaktorem naczelnym "Polski Zbrojnej". Pierwsza żona Władysława Broniewskiego.
Wstąpiła do Związku Radzieckich Pisarzy Białorusi.[1] W czasie II wojny światowej była działaczką Związku Patriotów Polskich i korespondentem wojennym przy 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki.
W okresie stalinizmu jako jedna z prominentnych postaci Związku Literatów Polskich pełniła tam funkcję sekretarza POP PZPR. Była propagatorką socrealizmu, mającą wielki wpływ na życie kulturalne ówczesnej Polski[2]. Pełniła również funkcję wiceprezesa Rady Naczelnej ZBoWiD.
W 1954 Janina Broniewska została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3].
Biografia Janiny Broniewskiej w Wielkopolskim Słowniku Pisarek