| Ten artykuł od 2011-06 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: data urodzenia. |
| Janiana Porazińska | |
| Data i miejsce urodzenia | 29 września 1888 Lublin |
| Data i miejsce śmierci | 3 listopada 1971 Warszawa |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | Poezja prozaik tłumacz literatury szwedzkojęzycznej |
| Styl | Folklor |
| Ważne dzieła | "Psotki i śmieszki", "Baśń o siedmiu krukach", "Za górami... za lasami...", "Kto mi da skrzydła", "I w sto koni nie dogoni" |
| Odznaczenia | |
Janina Porazińska (ur. 29 września 1888[1] w Lublinie, zm. 3 listopada 1971 w Warszawie) – polska poetka, prozaik, tłumaczka literatury szwedzkojęzycznej.
Studiowała na Wydziale Przyrodniczym UJ w Krakowie. Debiutowała w 1903 na łamach "Wędrowca" jako poetka. Współpracowniczka pism dla dzieci: "Przyjaciela Dzieci", w latach 1909-1910 "Promyka" i "Promyczka". Należała do władz ruchu junackiego. W 1917 założyła pismo "Płomyk". W latach 1927-1939 redaktor czasopism "Płomyczek", "Słonko" i "Poranek". W latach 1922-1925 urzędniczka Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W okresie okupacji działaczka podziemia oświatowego i kulturalnego.
Pisarka rozmiłowana była w polskim folklorze i w oparciu o niego pisała własne poezje i baśnie. Czerpała z gadek, przypowieści, pieśni, podań. Książki jej były tłumaczone na wiele języków. W 1958 roku opracowała Kalevalę w wersji dla dzieci.
Spis treści |
Pod koniec września 2011 na warszawskim Powiślu otwarto skwer im. Janiny Porazińskiej. [1]