| Janko Tipsarević | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Belgrad |
| Data i miejsce urodzenia | 22 czerwca 1984 Belgrad |
| Wzrost | 180 cm |
| Masa ciała | 80 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 2002 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Dirk Hordorff |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 2 |
| Najwyżej w rankingu | 8 (2 kwietnia 2012) |
| Australian Open | 3R (2008, 2012) |
| Roland Garros | 3R (2007, 2009, 2011) |
| Wimbledon | 4R (2007, 2008) |
| US Open | QF (2011) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 46 (25 kwietnia 2011) |
| Australian Open | 3R (2011) |
| Roland Garros | QF (2008) |
| Wimbledon | 3R (2010) |
| US Open | 3R (2009) |
Janko Tipsarević[1], Јанко Типсаревиħ (ur. 22 czerwca 1984 w Belgradzie) – serbski tenisista, zwycięzca Drużynowego Pucharu Świata z roku 2009, a także Pucharu Davisa z 2010.
Tipsarević profesjonalną karierę rozpoczął w 2002 roku. Od tego momentu triumfował w dwóch turniejach rangi ATP Tour w grze pojedynczej oraz osiągnął sześć finałów. W grze podwójnej Serb jest zwycięzcą jednego turnieju kategorii ATP Tour oraz trzykrotnym finalistą zawodów tej rangi. W kwietniu 2012 roku Tipsarević osiągnął najwyższą pozycję w rankingu ATP, 8. miejsce.
Spis treści |
W latach 1999 - 2001 Serb występował jako junior[2]. W 2001 wygrał Australian Open, pokonując w finale Yeu-Tzuoo Wanga 3:6, 7:5, 6:0, a w deblu osiągnął półfinał tej imprezy. W tym samym roku uzyskał ćwierćfinał młodzieżowego Roland Garrosa. W styczniu 2001 był na pierwszej pozycji w rankingu juniorskim. Łącznie w tym okresie wygrał osiem rozgrywek w grze pojedynczej rangi juniorskiej.
Karierę seniorską Tipsarević rozpoczął w roku 2002, jednak już w maju 2001 wygrał rozgrywki rangi Futures w Belgradzie. Rok później zwyciężył we futuresie rozgrywanym w Meksyku.
W sezonie 2003 Serb po raz pierwszy przystąpił do rozgrywek wielkoszlemowych, podczas turnieju French Open, lecz odpadł w III rundzie kwalifikacji. W eliminacjach do Wimbledonu również nie awansował do turnieju głównego, przegrywając w I fazie kwalifikacji. W lipcu wygrał rozgrywki challengerowe w Zell, a w sierpniu wystąpił w turnieju głównym US Open, lecz swoje spotkanie przegrał w I rundzie. Na koniec roku Tipsarević zwyciężył w turnieju challengerowym w Torrance.
Nowy sezon rozpoczął od eliminacji do Australian Open, w których ostatecznie odpadł. W maju wygrał challengera w Ostrawie, pokonując w finale Petera Luczaka 6:3, 7:6(5). W tym samym miesiącu Tipsarević zatriumfował w grze podwójnej w Fürth, a w lipcu w Weiden. Podczas turniejów Ronald Garrosa oraz Wimbledonie wystąpił w drabince głównej, jednak za każdym razem przegrywał swoje pojedynki w I rundzie.
W challengerze w Belo Horizonte doszedł do finału, w którym pokonał 6:4, 5:7, 6:4 Brazylijczyka Ricardo Mello. W sierpniu zakwalifikował się do wielkoszlemowego US Open, lecz ponownie zakończył swój udział w turnieju na I etapie.
Rok 2005 Tipsarević zaczął od awansu do II rundy w Melbourne. W meczu o III fazę zmierzył się z Dominikiem Hrbatým, przegrywając 2:6, 6:7(1), 6:3, 5:7. Ten sam rezultat osiągnął w French Open. W międzyczasie wygrał imprezę challengerową w grze podwójnej w Neapolu. W grze pojedynczej Wimbledonu doszedł do III rundy, pokonując wcześniej Tommy'ego Haasa oraz Lu Yen-hsuna. Pogromcą Serba w spotkaniu o dalszą grę był Szwed Thomas Johansson, który wygrał pojedynek 6:2, 6:3, 6:1. Z US Open Serb odpadł w I fazie.
Na początku sezonu Tipsarević uzyskał II rundę w Australian Open. W lutym wygrał rozgrywki challengerowe w Belgradzie. W wielkoszlemowym French Open przegrał swoje spotkanie w I rundzie.
Na trawiastych kortach w Nottingham doszedł do po raz pierwszy w karierze do ćwierćfinału turnieju rangi ATP Tour, eliminując po drodze m.in. zwycięzcę z 2004 roku Paradorna Srichaphana. Mecz o półfinał ostatecznie przegrał z Robinem Söderlingiem. Na Wimbledonie Srb zakończył swój udział na I rundzie po porażce z Andym Roddickiem. Do końca roku serbski tenisista wygrał jeszcze trzy imprezy challengerowe, w Samarkandzie, Bucharze oraz w Mons. W turnieju rangi ATP Tour w Moskwie Tipsarević osiągnął kolejny ćwierćfinał. Mecz o dalszą fazę przegrał z Maratem Safinem.
W roku 2007 Tipsarević przegrał w I rundzie Australian Open. W maju wygrał challengera w Zagrzebiu. W French Open awansował do III rundy wygrywając wcześniej z Maratem Safinem. Spotkanie o 1/8 finału przegrał 3:6, 4:6, 0:6 z Tommym Robredo. W 's-Hertogenbosch doszedł do ćwierćfinału, a podczas Wimbledonu uzyskał IV rundę. Po drodze zdołał wyeliminować m.in. Florenta Serrę oraz Fernando Gonzáleza. Pojedynek o ćwierćfinał przegrał z Juanem Carlosem Ferrero.
W ostatnim w sezonie wielkoszlemowym turnieju, US Open doszedł do II rundy. W Moskwie osiągnął półfinał, pokonując m.in.: Andy'ego Murraya i Radka Štěpánka. W meczu o finał uległ 6:7(6), 1:6 Nikołajowi Dawydience.
W Australian Open dotarł do III rundy. Pokonał wcześniej Fernando Verdasco, a przegrał z Rogerem Federerem. W Zagrzebiu Tipsarević doszedł do ćwierćfinału. W rozgrywkach Masters Series w Miami również osiągnął ćwierćfinał. We wcześniejszych rundach pokonał Lu Yen-hsuna, Fernando Verdasco, Thomasa Johanssona oraz Michaiła Jużnego. Spotkanie o awans do półfinału zakończyło się porażką Serba z Nikołajem Dawydienką.
W French Open odpadł z rywalizacji w I rundzie, a na Wimbledonie uzyskał IV fazę rozgrywek. W US Open przegrał swój mecz w I rundzie. Do końca sezonu osiągnął dwa ćwierćfinały, w Metz oraz w Sankt Petersburgu.
Kolejny zawodowy sezon Tipsarević zainaugurował od występu w Australian Open, gdzie doszedł do II rundy. W French Open uzyskał III fazę turnieju.
Podczas gry na kortach trawiastych Serb osiągnął ćwierćfinał rozgrywek w Eastbourne. Mecz o półfinał przegrał z Hiszpanem Guillermo Garcíą Lópezem. W Wimbledonie odpadł z rywalizacji w II fazie, a w US Open na I etapie.
We wrześniu, podczas turnieju w Metz Tipsarević uzyskał ćwierćfinał. Wygrał również challengera w Mons. W Moskwie awansował do swojego pierwszego finału turniejów rangi ATP Tour[3]. W finale rozstawiony Tipsarević zmierzył się z Michaiłem Jużnym. Rosjanin wygrał pojedynek 6&(5), 6:0, 6:4[4]. W turnieju Bank Austria TennisTrophy rozgrywanym w Wiedniu uzyskał półfinał. Po drodze wyeliminował m.in. Johna Isnera oraz Gaëla Monfilsa. Mecz o finał przegrał 6:4, 6:7(5), 4:6 z Jürgenem Melzerem, późniejszym zwycięzcą całych rozgrywek.
Na początku sezonu Tipsarević wystąpił w turnieju Aircel Chennai Open w hinduskim Madrasie. Serb dotarł do półfinału singla, gdzie nie sprostał broniącemu tytułu z roku 2009, Marinowi Čiliciowi. Tipsarević rozegrał również zawody deblowe, partnerując Lu Yen-hsunowi. Razem awansowali do finału imprezy, w której jednak przegrali z parą Marcel Granollers-Santiago Ventura 5:7, 2:6[5]. Pierwszy w sezonie wielkoszlemowy turniej, Australian Open, rozpoczął w meczu I rundy z Amerykaninem Ryanem Harrisonem. Serb wygrał mecz w trzech setach 6:2, 6:4, 7:6(3). W II fazie imprezy zmierzył się z Tommym Haasem. Mecz trwał 3 godziny i 20 minut i zakończył się porażką Tipsarevicia w pięciu setach 6:4, 4:6, 3:6, 6:1, 3:6.
W lutym zagrał w Dubaju, gdzie osiągnął ćwierćfinał. Wyeliminował po drodze Włocha Andreasa Seppiego oraz Andy'ego Murraya; przegrał w dwóch setach z Michaiłem Jużnym.
W maju Serb wystąpił w wielkoszlemowym Roland Garrosie. W pierwszej rundzie zmierzył się z Kolumbijczykiem Alejandro Fallą. Mecz zakończył się porażką Tipsarevicia 1:6, 2:6, 3:6.
Na kortach trawiastych osiągnął w czerwcu finał turnieju w 's-Hertogenbosch. Tipsarević pokonał po drodze m.in. mistrza rozgrywek z 2009 roku, Niemca Benjamina Beckera. Pojedynek o tytuł przegrał 3:6, 0:6 z Ukraińcem Serhijem Stachowskim[6]. W Wimbledonie odpadł w I rundzie po porażce z Arnaudem Clémentem.
Pod koniec lipca, podczas US Open Series Tipsarević wystartował w turnieju w Los Angeles. Osiągnął wtedy półfinał zawodów, eliminując po drodze m.in. Marcosa Baghdatisa. Mecz o finał przegrał 7:6(3), 6:7(5), 4:6 z Samem Querreyem, nie wykorzystując jednej piłki meczowej. Następnie Serb wziął udział w rozgrywkach w Waszyngtonie, gdzie awansował do ćwierćfinału zawodów przechodząc m.in. Querreya. Spotkanie o dalszą fazę przegrał z Marinem Čiliciem. Podczas US Open Tipsarević dotarł do III rundy eliminując Oliviera Rochusa i Andy'ego Roddicka. Mecz o 1/8 finału rozegrał z Gaëlem Monfilsem, który wygrał pojedynek w czterech setach.
W październiku Tipsarević wspólnie z Viktorem Troickim doszedł do finału gry podwójnej w Moskwie. W finale przegrali jednak z Rosjanami Igorem Kunicynem i Dmitrijem Tursunowem.
Rok 2011 Serb rozpoczął od turnieju w Madrasie, osiągając półfinał. Mecz o finał zawodów przegrał w trzech setach z Xavierem Malissem. Podczas Australian Open Serb osiągnął II rundę. Wyeliminował najpierw Mischę Zvereva, a następnie zmierzył się z Fernando Verdasco. Mecz zakończył się porażką Tipsarevicia 6:2, 6:4, 4:6, 6:7(0), 0:6. Pod koniec lutego Serb wystartował w Delray Beach. Tipsarević awansował do finału, eliminując po drodze m.in. Ivo Karlovicia i Keiego Nishikoriego. Mecz o tytuł przegrał 4:6, 4:6 z Juanem Martínem del Potro[7].
W czerwcu, podczas rozgrywek na nawierzchni trawiastej w Eastbourne Serb po raz czwarty awansował do finału rozgrywek ATP Tour. Spotkanie finałowe przegrał z Andreasem Seppim poprzez krecz w trzecim secie, przy stanie 5:3 dla Seppiego[8]. Tipsarević poddał pojedynek z powodu doznania kontuzji prawego biodra. Na Wimbledonie odpadł w I rundzie z Ivo Karloviciem.
Na początku sierpnia Serb doszedł do ćwierćfinału turnieju w Waszyngtonie, doznając porażki z Gaëlem Monfilsem. Następnie Tipsarević po raz pierwszy w karierze doszedł do półfinału rozgrywek rangi Masters Series, a dokonał tego w Montrealu[9]. Po drodze zdołał wyeliminować m.in. Fernando Verdasco i Tomáša Berdycha. Spotkanie o finał zawodów Serb przegrał z Mardym Fishem. Podczas US Open Tipsarević osiągnął pierwszy raz w swojej karierze ćwierćfinał rozgrywek wielkoszlemowych[10]. Serb wyeliminował po drodze m.in. Tomáša Berdycha oraz Juana Carlosa Ferrero. Pojedynek o półfinał imprezy zakończył się porażką Tipsarevicia z Novakiem Đokoviciem.
Dnia 1 października Serb wygrał swój pierwszy w karierze turniej z cyklu ATP Tour, a dokonał tego w Kuala Lumpur. Po drodze wyeliminował m.in. Nikołaja Dawydienkę, a w finale rezultatem 6:4, 7:5 Marcosa Baghdatisa[11]. Niespełna miesiąc później Tipsarević odniósł drugi turniejowy triumf, w Moskwie. Serb wygrał po drodze m.in. z trzykrotnym mistrzem zawodów, Nikołajem Dawydienką i w finale 6:4, 6:2 z obrońcą tytułu z 2010 roku, Viktorem Troickim[12]. Pod koniec października Serb doszedł do finału turnieju w Sankt Petersburgu. W meczu o mistrzostwo doznał porażki z Chorwatem Marinem Čiliciem[13].
Pierwszy turniej w 2012 roku Tipsarević rozegrał w Madrasie. Serb dotarł do finału singla, w którym zmierzył się z Milosem Raoniciem. Ponad trzygodzinny pojedynek zakończył się zwycięstwem Kanadyjczyka 6:7(4), 7:6(4), 7:6(4)[14]. Ponadto Tipsarević osiągnął finał w grze podwójnej. Partnerując Leanderowi Paesowi pokonali w finałowym meczu 6:4, 6:4 parę Jonathan Erlich-Andy Ram[15]. Podczas Australian Open serbski tenisista doszedł do III rundy po czterosetowych zwycięstwach z Dmitrijem Tursunowem i Jamesem Duckworthem; przegrał z Richardem Gasquetem. Pod koniec lutego Tipsarević awansował do półfinału w Marsylii, ponosząc porażkę z Michaëlem Llodrą. Następnie Serb dotarł do ćwierćfinału imprezy w Dubaju, przegrywając z Novakiem Đokoviciem.
Pod koniec marca Serb dotarł do ćwierćfinału zawodów w Miami, gdzie przegrał z Andym Murrayem. Miesiąc później, w Barcelonie, Tipsarević osiągnął kolejny ćwierćfinał, w którym pokonał go Rafael Nadal.
W maju, podczas rywalizacji na niebieskiej mączce, Tipsarević awansował do półfinału w turnieju Masters Series Madrycie eliminując m.in. w ćwierćfinale Đokovicia. Spotkanie półfinałowe zakończyło się porażką Serba z Rogerem Federerem. W Rzymie zmagania rozpoczął od drugiej rundy, w której uległ Stanislasowi Wawrince 3:6, 1:6. W grze podwójnej razem z Łukaszem Kubotem awansował do finału rozgrywek, eliminując wcześniej m.in parę Paes–Štěpánek, braci Bryanów oraz debel Lindstedt–Tecău. W meczu o mistrzostwo przegrali 3:6, 2:6 z Marcelem Granollersem i Markiem Lópezem.
(Puchar Davisa i Drużynowy Puchar Świata)
Janko Tipsarević w reprezentacji zadebiutował w roku 2000 broniąc jeszcze barw Jugosławii. W 2006, 2007 i 2008 brał udział w play-offach, które dawały szansę na grę w "Grupie Światowej". W 2009 wziął udział w meczu I rundy przeciwko Hiszpanii. Swoje spotkanie przegrał 1:6, 0:6, 2:6 z Rafaelem Nadalem. W play-offach o utrzymanie jego zespół rywalizował z Uzbekistanen. Wynik konfrontacji to 5:0 dla Serbów. Swoje mecze Tipsarević wygrał, najpierw pokonując 6:2, 5:7, 6:1, 6:4 Denisa Istomina, a potem zwyciężył w grze podwójnej.
W roku 2010 Tipsarević wraz z zespołem awansował do finału Pucharu Davisa, po pokonaniu wcześniej USA, Chorwacji oraz Czech. W półfinale przeciwko Czechom znacząco przyczynił się do awansu Serbów do finału po wygranych nad Tomášem Berdychem i Radkiem Štěpánkiem. W finale z Francją Tipsarević przegrał z Gaëlem Monfilsem, ale Serbowie ostatecznie wygrali rywalizację 3:2.
W Drużynowym Pucharze Świata, rozgrywanym na kortach ziemnych w Düsseldorfie, zwyciężył wraz z zespołem w roku 2009[16]. W składzie z Viktorem Troickim i Nenadem Zimonjiciem wyeliminował w fazie grupowej reprezentacje Argentyny, Włoch oraz Rosji. W finale rywalami Serbów byli Niemcy. Wynik konfrontacji to 2:1 dla zespołu Tipsarevicia, który w swoim meczu pokonał 6:2, 6:4 Philippa Kohlschreibera.
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP Tour 500 |
| ATP Tour 250 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2011 | Twarda (hala) | 6:4, 7:5 | ||
| 2. | 2011 | Twarda (hala) | 6:4, 6:2 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2009 | Twarda (hala) | 7:6(5), 0:6, 4:6 | ||
| 2. | 2010 | Trawiasta | 3:6, 0:6 | ||
| 3. | 2011 | Twarda | 4:6, 4:6 | ||
| 4. | 2011 | Trawiasta | 6:7(5), 6:3, 3:5 k. | ||
| 5. | 2011 | Twarda (hala) | 3:6, 6:3, 2:6 | ||
| 6. | 2012 | Twarda | 7:6(4), 6:7(4), 6:7(4) |
| Turniej | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| – | – | 2R | 2R | 1R | 3R | 2R | 2R | 2R | 3R | 0 / 8 | 9-8 | |
| – | 1R | 2R | 1R | 3R | 1R | 3R | 1R | 3R | 0 / 8 | 8–8 | ||
| – | 1R | 3R | 1R | 4R | 4R | 2R | 1R | 1R | 0 / 8 | 9-8 | ||
| 1R | 1R | 1R | – | 2R | 1R | 1R | 3R | QF | 0 / 8 | 7-8 | ||
| Wygrane turnieje | 0 / 1 | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 1 | 0 / 32 | N/A |
| Bilans spotkań | 0-1 | 0-3 | 4-4 | 1-3 | 6-4 | 5-4 | 4-4 | 3-4 | 7-4 | 2-1 | N/A | 32-32 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2012 | Twarda | 6:4, 6:4 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2010 | Twarda | 5:7, 2:6 | |||
| 2. | 2010 | Twarda | 6:7(8), 3:6 | |||
| 3. | 2012 | Ceglana | 3:6, 2:6 |