Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Janusz Krupski | |
 Janusz Krupski (2008) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 9 maja 1951 Lublin |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych |
|
| Okres urzędowania | od 19 maja 2006 do 10 kwietnia 2010 |
| Poprzednik | Jan Turski |
| Następca | Jan Stanisław Ciechanowski (p.o.) |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Janusz Stanisław Krupski (ur. 9 maja 1951 w Lublinie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski historyk, działacz opozycji demokratycznej w PRL, urzędnik państwowy.
Spis treści |
W latach 1970–1975 był studentem KUL W 1976 przystąpił do Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. W okresie 1977–1988 redagował poza cenzurą niezależne pismo "Spotkania".
W 1980 wszedł do władz zarządu regionu NSZZ "Solidarność" w Gdańsku. Za swoją działalność był wielokrotnie szykanowany i represjonowany przez funkcjonariuszy SB. W czasie stanu wojennego internowany. 21 stycznia 1983 został uprowadzony do Puszczy Kampinoskiej w rejon wsi Truskaw przez trzech funkcjonariuszy Samodzielnej Grupy "D" Departamentu IV MSW pod dowództwem kapitana Grzegorza Piotrowskiego, następnie dotkliwie poparzony żrącym płynem, w wyniku czego doznał poparzeń I i II stopnia.
W latach 1990–1992 był dyrektorem wydawnictwa Editions Spotkania. Brał też udział w pracach sejmowej komisji nadzwyczajnej do zbadania skutków stanu wojennego i Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej. Od 1993 był prezesem Wydawnictwa Krupski i S-ka.
Od 2000 do 2006 pełnił obowiązki zastępcy prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Od 19 maja 2006 był kierownikiem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W 2009 rada Polskiej Fundacji Katyńskiej nadała mu Medal Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej[1].
Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010[2].
Postanowieniem z 16 kwietnia 2010 marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego wykonującego obowiązki prezydenta RP, na wniosek Prezesa Rady Ministrów, zaopiniowany przez Kapitułę Orderu Odrodzenia Polski, za wybitne zasługi w służbie państwu i społeczeństwu, pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[3][4]. Dziesięć dni później został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[5].
Janusz Krupski był żonaty, miał siedmioro dzieci: Piotra, Pawła, Tomasza, Łukasza, Jana, Marię i Teresę[6]. Mieszkał w Grodzisku Mazowieckim. Był członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa.
