Jarkko Nieminen

Jarkko Nieminen
Państwo	Finlandia
Miejsce zamieszkania	Masku
Data i miejsce urodzenia	23 lipca 1981 Masku
Wzrost	185 cm
Masa ciała	78 kg
Gra	leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny	2000
Zakończenie kariery	aktywny
Trener	Jan de Witt
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	2
Najwyżej w rankingu	13 (10 lipca 2006)
Australian Open	QF (2008)
Roland Garros	4R (2003)
Wimbledon	QF (2006)
US Open	QF (2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	2
Najwyżej w rankingu	42 (28 stycznia 2008)
Australian Open	SF (2010)
Roland Garros	2R (2003, 2008)
Wimbledon	2R (2007)
US Open	QF (2008)
Strona internetowa

Jarkko Nieminen (ur. 23 lipca 1981 w Masku) – fiński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk, zwycięzca turniejów ATP Tour w singlu i deblu. Mąż najlepszej fińskiej badmintonistki, Any Nieminen.

W roku 1999 zajmował 9. miejsce w rankingu juniorów i wygrał juniorski US Open w singlu, pokonując w finale Duńczyka Kristiana Plessa. Rok później oficjalnie rozpoczął karierę zawodową. Startował głównie w cyklu challengerów. W 2001 wygrał cztery challengery, a w swoim drugim starcie w cyklu ATP Tour w Sztokholmie doszedł aż do finału, pokonując m. in. Marokańczyka Younesa El Aynaoui oraz Szwedów Thomasa Johanssona i Thomasa Enqvista, a przegrywając z Holendrem Sjengiem Schalkenem (chociaż prowadził w piątym secie finału 3:0 z podwójnym przełamaniem serwisu). Na koniec sezonu znalazł się w czołowej setce rankingu jako pierwszy Fin od 10 lat, natomiast finał turniejowy osiągnął jako pierwszy Fin od 20 lat.

W 2002 był w dwóch finałach turniejowych na nawierzchni ziemnej. W Estoril przegrał w decydującym meczu z Davidem Nalbandianem, a na Majorce z Gastónem Gaudio. Rok później doszedł do finału w Monachium, gdzie uległ Rogerowi Federerowi. Był również w 1/8 finału Rolanda Garrosa oraz finale deblowego turnieju w Bangkoku, grając w parze z Andrew Kratzmannem. W 2004 nie odnosił większych sukcesów, a dodatkowo stracił trzy miesiące startów z powodu kontuzji, ale utrzymał się w czołowej setce rankingu. W 2005 jako pierwszy Fin w historii doszedł do ćwierćfinału wielkoszlemowego na turnieju US Open, ponosząc porażkę w pojedynku o awans do dalszej rundy z Lleytonem Hewittem.

W styczniu 2006 odniósł pierwsze zwycięstwo turniejowe, pokonując w finale w Auckland Chorwata Mario Ančicia 6:2, 6:2. Do końca sezonu osiągnął również finał w Sztokholmie, gdzie ostatecznie przegrał z Jamesem Blakiem.

We wrześniu 2007 Nieninen wygrał swój pierwszy turniej ATP Tour w grze podwójnej na kortach twardych w Bombaju. W parze z Robertem Lindstedtem pokonał w finale debel Rohan Bopanna-Aisam-ul-Haq Qureshi. Podczas turnieju w Bazylei w październiku 2007, pokonując m. in. Cypryjczyka Marcosa Baghdatisa doszedł do finału singla, gdzie przegrał z broniącym tytułu, liderem światowego rankingu, Szwajcarem Rogerem Federerem.

Rok 2008 Fin zakończył z jednym turniejowym finałowym w Adelajdzie . Będąc rozstawionym z nr 3. pokonał po drodze Jo-Wilfrieda Tsonge, jednak w finale nie sprostał Michaëlowi Llodrze.

W roku 2009 Nieminen osiągnął na początku sezonu finał singla w Sydney przegrywając w decydującym meczu z Davidem Nalbandianem. Wcześniej zdołał pokonać będącego na trzecim miejscu w rankingu Novaka Đokovicia. W lutym awansował wspólnie z Rohanem Bopanną do finału halowego turnieju w San José. Pojedynek finałowy ostatecznie przegrał z parą Tommy Haas-Radek Štěpánek. Następnie z powodu kontuzji nadgarstka nie mógł grać przez kilka miesięcy i do Touru powrócił w drugiej połowie sezonu.

Pod koniec lipca 2010 wygrał drugi turniej deblowy rozgrywek ATP Tour. Wspólnie z Johanem Brunströmem pokonał w finale turnieju w Gstaad brazylijski debel Marcelo Melo-Bruno Soares. Na początku października Nieminen dotarł do finału zawodów singlowych w Bangkoku, eliminując po drodze m. in. finalistę z 2009 Viktora Troickiego. Pojedynek o mistrzostwo przegrał z Guillermo Garcíą Lópezem. W tym samym miesiącu Fin awansował wraz z Johanem Brunströmem do finału turnieju w Sztokholmie. W meczu o tytuł para Brunström-Nieminen nie sprostała jednak deblowi Eric Butorac-Jean-Julien Rojer.

W połowie października 2011 roku Nieminen dotarł do finału w Sztokholmie. Finałowe spotkanie przegrał z Gaëlem Monfilsem. Była to zarazem dziesiąta porażka Fina w finale singla w karierze.

Na początku 2012 roku wygrał drugi turniej singlowy – Apia International Sydney rozgrywany na kortach twardych w Sydney. W finale pokonał Juliena Benneteau wynikiem 6:2, 7:5. W zawodach gry podwójnej podczas tego samego turnieju Nieminen osiągnął finał. W parze z Matthew Ebdenem nie sprostali braciom Bryan, Mike'owi oraz Bobowi.

Od roku 1999 Nieminen jest reprezentantem Finlandii w Pucharze Davisa. Do końca sezonu 2011 rozegrał dla zespołu 67 meczów. W singlu wygrał 36 pojedynków, natomiast 10 w deblu.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 13. miejscu w lipcu 2006, z kolei w zestawieniu deblistów pod koniec stycznia 2008 plasował się na 45. pozycji.

Statystyki

Finały w turniejach ATP Tour

Gra pojedyncza (2-10)

Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 (0–0) ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 Series (0–0) ATP International Series / ATP Tour 250 Series (2–10)

Wygrane według nawierzchni Twarda (2–6) Ceglana (0–3) Trawiasta (0–0) Dywanowa (0–1)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Finalista	1.	28 października 2001	Sztokholm	Twarda (hala)	Sjeng Schalken	6:3, 3:6, 3:6, 6:4, 3:6
Finalista	2.	14 kwietnia 2002	Estoril	Ceglana	David Nalbandian	4:6, 6:7(5)
Finalista	3.	5 maja 2002	Majorka	Ceglana	Gastón Gaudio	2:6, 3:6
Finalista	4.	4 maja 2003	Monachium	Ceglana	Roger Federer	1:6, 4:6
Zwycięzca	1.	14 stycznia 2006	Auckland	Twarda	Mario Ančić	6:2, 6:2
Finalista	5.	15 października 2006	Sztokholm	Twarda (hala)	James Blake	4:6, 2:6
Finalista	6.	28 października 2007	Bazylea	Dywanowa (hala)	Roger Federer	3:6, 4:6
Finalista	7.	5 stycznia 2008	Adelajda	Twarda	Michaël Llodra	3:6, 4:6
Finalista	8.	18 stycznia 2009	Sydney	Twarda	David Nalbandian	3:6, 7:6, 2:6
Finalista	9.	3 października 2010	Bangkok	Twarda (hala)	Guillermo García López	4:6, 6:3, 4:6
Finalista	10.	23 października 2011	Sztokholm	Twarda (hala)	Gaël Monfils	5:7, 6:3, 2:6
Zwycięzca	2.	15 stycznia 2012	Sydney	Twarda	Julien Benneteau	6:2, 7:5

Gra podwójna (2-3)

Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 (0–0) ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 Series (0–0) ATP International Series / ATP Tour 250 Series (2–4)

Wygrane według nawierzchni Twarda (1–4) Ceglana (1–0) Trawiasta (0–0) Dywanowa (0–0)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
Finalista	1.	28 września 2003	Bangkok	Twarda (hala)	Andrew Kratzmann	Jonathan Erlich Andy Ram	3:6, 6:7(4)
Zwycięzca	1.	30 września 2007	Bombaj	Twarda	Robert Lindstedt	Rohan Bopanna Aisam-ul-Haq Qureshi	7:6(3), 7:6(5)
Finalista	2.	15 lutego 2009	San José	Twarda (hala)	Rohan Bopanna	Tommy Haas Radek Štěpánek	2:6, 3:6
Zwycięzca	2.	1 sierpnia 2010	Gstaad	Ceglana	Johan Brunström	Marcelo Melo Bruno Soares	6:3, 6:7(4), 11-9
Finalista	3.	24 października 2010	Sztokholm	Twarda (hala)	Johan Brunström	Eric Butorac Jean-Julien Rojer	4:6, 6:7(4)
Finalista	4.	15 stycznia 2012	Sydney	Twarda	Matthew Ebden	Bob Bryan Mike Bryan	1:6, 4:6

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)

Turniej	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	Wygrane turnieje	Bilans w turnieju
Australian Open	1R	3R	2R	3R	3R	2R	QF	1R	2R	1R	1R	0 / 11	13–11
French Open	3R	4R	–	2R	1R	3R	3R	–	1R	1R		0 / 8	10–8
Wimbledon	2R	3R	–	1R	QF	3R	2R	–	2R	1R		0 / 8	11–8
US Open	1R	2R	1R	QF	1R	1R	3R	2R	1R	1R		0 / 10	8–10
Wygrane turnieje	0 / 4	0 / 4	0 / 2	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 4	0 / 2	0 / 4	0 / 4	0 / 1	0 / 37	N/A
Bilans spotkań	3–4	8–4	1–2	7–4	6–4	5–4	9–4	1–2	2–4	0–4	0–1	N/A	42–37

Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 30 listopada 2011].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 30 listopada 2011].
• Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 30 listopada 2011].