| Jarosław Sellin | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1963 Gdynia |
| Poseł VII kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Rzecznik prasowy Rządu RP | |
| Okres urzędowania | od 9 maja 1998 do 5 marca 1999 |
| Poprzednik | Tomasz Tywonek |
| Następca | Krzysztof Luft |
Jarosław Daniel Sellin (ur. 1 maja 1963 w Gdyni) – polski polityk, dziennikarz, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji, były wiceminister kultury.
Spis treści |
Syn Henryka i Marii Sellinów. W 1988 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego na kierunku historia. Pracował następnie jako nauczyciel historii w liceum oraz jako nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Gdańskim.
W latach 1983–1989 działał w opozycyjnym Ruchu Młodej Polski. Jako reprezentant strony solidarnościowo-opozycyjnej uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw młodzieży. W 1990 przystąpił do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W 1991 przeszedł do Koalicji Republikańskiej, a pod koniec 1992 przystąpił z nią do Partii Konserwatywnej, z której odszedł w 1993.
Od początku lat 90. pracował jako dziennikarz. W latach 1990–1991 był szefem działu politycznego Tygodnika Katolickiego "Młoda Polska". W 1991 przygotowywał programy dla polskojęzycznej telewizji w Wilnie, zaś od 1992 był zatrudniony w TVP, m.in. w redakcji Wiadomości oraz gdańskiej redakcji Panoramy. W 1993 rozpoczął pracę w Telewizji Polsat, gdzie współpracował z Wiesławem Walendziakiem. Do 1998 kierował programem Informacje, był szefem działu informacyjnego i publicystyki. Był uważany za jednego z członków środowiska młodych konserwatywnych działaczy i dziennikarzy określanych mianem "pampersów"[1]. Od 1999 należy do Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.
W 1998 objął funkcję rzecznika prasowego rządu Jerzego Buzka, zaś w 1999 został wybrany przez Sejm do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.
Po wygaśnięciu mandatu członka KRRiT, w 2005 zdecydował się na start w wyborach do Sejmu. Uzyskał mandat poselski z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu gdyńsko-słupskim. W czerwcu 2006 został honorowym członkiem Stowarzyszenia Młodzi Konserwatyści.
Od 10 listopada 2005 do 26 listopada 2007 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi został posłem, otrzymując 18 167 głosów.
W grudniu 2007 wystąpił z klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości, stanął następnie na czele stowarzyszenia Pomorze XXI. W październiku 2008 został przewodniczącym koła poselskiego Polska XXI, a w czerwcu 2009 przewodniczącym stowarzyszenia o tej samej nazwie, zastępując Rafała Dutkiewicza. 21 października 2009 został członkiem utworzonego tego dnia koła parlamentarnego Polska Plus, a 9 stycznia 2010 członkiem władz nowo powstałej (z przekształcenia Polski XXI) partii o tej samej nazwie. W 2010 z ramienia PiS i Polski Plus bez powodzenia kandydował do KRRiT.
25 września 2010 wraz z innymi członkami Polski Plus, po samorozwiązaniu tej partii, przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości[2]. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 9932 głosy[3].