Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Javier Saviola | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Javier Pedro Saviola | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 grudnia 1981 Buenos Aires, Argentyna  |
|
| Pseudonim | El Conejo, El Pibito, Króliczek | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 168 cm | |
| Masa ciała | 61 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Benfica Lizbona | |
| Numer | 30 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1998–2001 2001–2007 2004–2005 2005–2006 2007–2009 2009– |
River Plate FC Barcelona → AS Monaco (wyp.) → Sevilla FC (wyp.) Real Madryt SL Benfica |
86 (45) 123 (50) 29 (7) 29 (9) 18 (4) 64 (25) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2001-2009 | Argentyna |
40 (11) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 14 maja 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 9 grudnia 2009. |
||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
||
Javier Pedro Saviola (ur. 11 grudnia 1981 w Buenos Aires) - argentyński piłkarz, były reprezentant Argentyny występujący na pozycji napastnika lub pomocnika. Od czerwca 2009 zawodnik SL Benfica[1]. Posiada także obywatelstwo hiszpańskie.
Spis treści |
Karierę piłkarską rozpoczynał w klubie Club Atlético River Plate. Dzięki dobrej grze w październiku 1998 roku został powołany do pierwszego składu w meczu przeciwko Gimnasia y Esgrima de Jujuy. Od tego czasu stał się ulubieńcem kibiców oraz został powołany do młodzieżowej reprezentacji drużyny Argentyny. W 1999 roku zdobył z klubem El Trofeo Apretura oraz wystąpił wraz z reprezentacją na Mistrzostwach Świata U-20, gdzie oprócz zwycięstwa drużyny, zdobył sobie także tytuł króla strzelców oraz najlepszego zawodnika turnieju.
Osiemnastoletni Saviola został wyróżniony przez urugwajski dziennik El Pais jako najlepszy piłkarz Ameryki Południowej sezonu 1999/2000.
Młodym napastnikiem interesowały się europejskie kluby. Walkę o piłkarza wygrała FC Barcelona, płacąc prawie 25 milionów €. Dobrą grę z Ameryki Południowej przeniósł do Europy i w pierwszym swoim sezonie na Starym Kontynencie strzelił 21 goli, dzięki czemu został uznany najlepszym graczem z Ameryki Południowej w Primera Division 2001/02. Jego gol w drugim ćwierćfinałowym meczu z Panathinaikosem Ateny w Lidze Mistrzów 2001/02 dało Barcelonie awans do półfinału.
Na początku sezonu 2002/03, gdy do klubu powrócił Louis van Gaal, Saviola stracił pozycję w drużynie, w kilku spotkaniach strzelił dwie bramki. Kiedy w drugiej części sezonu na ławce trenerskiej zasiadł Radomir Antić, Javier odzyskał miejsce w ekipie. Wystąpił w siedemnastu ligowych spotkaniach, w których strzelił 11 goli, a kolejne 7 bramek zdobył w Lidze Mistrzów.
W sezonie 2003/04 posadę trenera objął Frank Rijkaard. Argentyńczyk strzelił w lidze 14 goli, dzięki którym Barcelona awansowała do Ligi Mistrzów.
Wyjazd na letnie IO i niechęć wobec obniżenia zarobków z kontraktu podpisanego w czasie prezesury Joana Gasparta były jednymi z czynników, którymi kierował się Rijkaard, rezygnując z usług Argentyńczyka[2].
W sezonie 2004/05 został wypożyczony do AS Monaco. W tym sezonie strzelił 8 bramek w Ligue 1, 5 w Pucharze Francji i 4 w Lidze Mistrzów.
W sezonie 2005/06 grał na zasadzie wypożyczenia w Sevilli, z którą zdobył Puchar UEFA.
Javier wrócił do Barçy na czas sezonu 2006/07. W roku 2007 wygasł jego kontrakt z Dumą Katalonii, po czym zdecydował się na transfer do odwiecznego rywala Barcelony - Realu Madryt[3].
Przez dwa sezony (2007/08 oraz 2008/09) w barwach Królewskich rozegrał 31. spotkań, w których zdobył 5. bramek.
Po zakończeniu sezonu 2008/09 za kwotę 5 milionów € przeszedł do As Águias, barwach której gra do dziś[4]. W styczniu 2012 roku przedłużył swój kontrakt z Benficą do 30 czerwca 2013[5].
W 2004 Javier pojechał wraz z reprezentacją Argentyny do Peru, gdzie odbywał się turniej Copa America 2004, na których Argentyna zajęła 2. miejsce. Saviola strzelił 3 gole, wszystkie w meczu fazy grupowej z Ekwadorem.
W tym samym roku wystąpił też na igrzyskach olimpijskich w Atenach. Strzelił jedną bramkę i wywalczył wraz z kolegami z drużyny złoty medal olimpijski po finale z Paragwajem.
W 2005 roku wraz z reprezentacją Argentyny pojechał do Niemiec, gdzie odbywały się rozgrywki o Puchar Konfederacji 2005. Javier nie zagrał jednak w finale, ponieważ otrzymał czerwoną kartkę w meczu półfinałowym z Meksykiem. Ostatecznie Argentyna przegrała w finale z Brazylią 4:1.
W czerwcu 2006 roku zagrał na Mistrzostwach Świata w Niemczech. Swoją jedyną bramkę w turnieju strzelił w meczu fazy grupowej z Wybrzeżem Kości Słoniowej. Argentyna odpadła w 1/4 finału w meczu z Niemcami (1:1, 4:2 w rzutach karnych).
5 grudnia 2009 zdecydował o zakończeniu reprezentacyjnej kariery. Swoją decyzję umotywował chęcią skupienia się na karierze klubowej.
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
