Jean-Daniel Cadinot (ur 10 lutego 1944 we Francji, zm. 23 kwietnia 2008) – francuski reżyser i producent filmów pornograficznych.
Spis treści |
Cadinot jako pierwszy we Francji realizował filmy pornograficzne o tematyce gejowskiej pod swoim nazwiskiem. Studio filmowe o nazwie Jean-Daniel Cadinot zachowało we Francji pierwsze miejsce w produkcji filmów dla gejowskiego rynku erotycznego i należy do najbardziej znanych na świecie[1]. Tematyka i styl filmów Cadinota miały bezpośredni wpływ na słowackiego producenta filmów o tej samej tematyce, Bel Ami, firmy należącej do George Duroya[2]. Wpływy Cadinota można spotkać również w pracy amerykańskiego fotografa Howarda Roffmana[3].
Jean-Daniel Cadinot rozpoczynał karierę jako fotograf zdjęć o tematyce erotycznej na potrzeby wydawnictw. Pierwszym jego modelem był pisarz Yves Navarre i piosenkarz Patrick Juvet. Sukces stylu jego zdjęć zachęcił go do produkcji filmowej od 1978 r. Początkowo jego firma French Art produkowała filmy na celuloidzie w formacie 16 mm.[4].
Filmy Cadinota wyróżniały się spośród podobnej produkcji światowej akcentowaniem fabuły filmu, dbałością o szczegóły i dużą troską o stroje aktorów. Zanim aktor w jego filmach podjął oczekiwaną przez widza akcję erotyczną, widz musiał dowiedzieć się najpierw dokładnie, dlaczego aktor znalazł się w danej sytuacji. Częstym miejscem akcji jego filmów były internaty, zakłady poprawcze, obozy wojskowe czy skautowe. Filmy Cadinota po wycięciu wątków erotycznych były zwykłymi filmami fabularnymi. W jego filmach jest dużo humoru, ironii, ciętych i dowcipnych dialogów na wysokim poziomie intelektualnym. Cadinot zatrudniał do realizacji swoich filmów dobrych muzyków o światowej sławie, którzy nie udostępniali swoich prawdziwych nazwisk w czołówce filmowej i tworzyli pod pseudonimami.
Z chwilą upowszechnienia się techniki zapisu obrazu metodą wideo VHS na początku lat 90. XX wieku jego produkcja nabrała charakteru masowego i mniej wyrafinowanego. Od 2000 r. podjął się produkcji remaków wcześniejszych filmów nakręconych na celuloidzie. Udało mu się w tej nowej produkcji zachować swój dawny styl.[4]
Prywatnie był homoseksualistą, o czym zdał sobie sprawę w wieku dwunastu lat[5].