Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jean-Luc Dehaene | |
.jpg&filetimestamp=20071226180738) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 7 sierpnia 1940 Montpellier |
| Premier Belgii | |
| Przynależność polityczna | CVP |
| Okres urzędowania | od 7 marca 1992 do 12 lipca 1999 |
| Poprzednik | Mark Eyskens |
| Następca | Guy Verhofstadt |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Jean Luc Joseph Marie Dehaene (wym. [ʒɑ̃ːˈlʏk dəˈɦaːnə]; ur. 7 sierpnia 1940 w Montpellier) – belgijski polityk, wieloletni minister, premier Belgii w latach 1992–1999, od 2004 poseł do Parlamentu Europejskiego.
Spis treści |
Z wykształcenia prawnik, uzyskał stopień naukowy doktora na Uniwersytecie Katolickim w Leuven. Działał w organizacji skautowskiej i Chrześcijańskim Ruchu Robotniczym (związku zawodowym związanym z chadekami). Od 1972 do 1982 pracował w administracji państwowej jako członek gabinetów politycznych w różnych ministerstwach.
Od 1972 zasiadał we władzach krajowych Partii Socjal-Chrześcijańskiej i Chrześcijańskiej Partii Ludowej (przekształconej ostatecznie w ugrupowanie pod nazwą Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie).
Sprawował mandat senatora (1982–1987 i ponownie od 1995 do 2000), a także posła do Izby Reprezentantów (1987–1995). Był ministrem spraw społecznych i reform instytucjonalnych (od 1981 do 1987), a w okresie 1988–1992 wicepremierem oraz ministrem transportu.
W 1992, po niepowodzeniu prób Guy Verhofstadta i Melchiora Watheleta, udało mu się sformować koalicję rządzącą złożoną z chrześcijańskich demokratów i socjalistów. Pierwszy przez niego kierowany rząd doprowadził do przekształcenia Belgii w federację. W 1993 złożył królowi ostatecznie niezrealizowaną rezygnację swojego gabinetu z powodu zróżnicowanych poglądów na finanse publiczne. Po śmierci króla Baldwina I jego rząd wykonywał funkcję głowy państwa aż do zaprzysiężenia księcia Alberta jako Alberta II dziewięć dni później. W 1994 zarządził wycofanie belgijskich wojsk z Rwandy. Był jednym z kandydatów na następcę Jacques'a Delorsa na stanowisku przewodniczącego Komisji Europejskiej, jego nominację zablokował jednak brytyjski premier, John Major.
Drugi rząd Jean-Luka Dehaene, działający od 1995, również składał się z chrześcijańskich demokratów i socjalistów. Gabinet ten przetrwał całą kadencję, jednak na jego pozycję i notowania partii koalicyjnych negatywnie wpłynęły sprawa Marca Dutroux i skandal dotyczący skażonej żywności.
Po wyborach Guy Verhofstadt sformował pierwszy od 1958 belgijski rząd, w którym nie znaleźli się chrześcijańscy demokraci. Jean-Luc Dehaene pozostał senatorem do 2000, następnie przez sześć lat sprawował urząd burmistrza Vilvoorde. Od 2001 do 2003 był także wiceprzewodniczącym Konwentu Unii Europejskiej.
W 2003 ponownie kandydował w wyborach krajowych dla wsparcia swojego ugrupowania z ostatniego miejsca na liście partyjnej. W wyborach w 2004 uzyskał mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego. W 2007 angażował się w rozmowy koalicyjne nad powołaniem nowego gabinetu, w 2008 stanął na czele instytucji finansowej Dexia.
W wyborach europejskich w 2009 roku uzyskał reelekcję. Został członkiem grupy Europejskiej Partii Ludowej i wiceprzewodniczącym Komisji Budżetowej.
