Jean Anouilh

Jean-Marie-Lucien-Pierre Anouilh fr: ʒɑ̃ maʀi lysjɛ̃ piɛʀ anuj (ur. 23 czerwca 1910 w Bordeaux, zm. 3 października 1987 w Lozannie) – francuski dramatopisarz i reżyser teatralny, autor dialogów filmowych. Anouilh podejmował problematykę moralną dotyczącą współczesności, choć niejednokrotnie posługiwał się sztafażem mitów antycznych.

Anouilh studiował prawo na uniwersytecie w Paryżu, lecz go nie ukończył. Następnie był sekretarzem znanego francuskiego reżysera i aktora Louisa Jouveta. Przyjmuje się, iż jego inspiracją artystyczną było przedstawienie sztuki autorstwa Jeana Giraudoux pt. Siegfried z 1928, dzięki któremu w wieku 22 lat rozpoczął pisanie własnych utworów teatralnych. Ożenił się z aktorką Monelle Valentin.

Twórzczość

• Mandarine (Mandarynka, 1929)
• L'Hermine (Gronostaj, 1932)
• Le Bal des voleurs (Bal złodziejaszków, 1932)
• Y avait un prisonnier (Był sobie więzień, 1934)
• Le Voyageur sans bagage (Pasażer bez bagażu, 1936)
• Le Randez-vous de Senlis (Spotkanie, 1937)
• Léocadia
• Eurydice (Eurydyka, 1942)
• Antigone (Antygona, 1943)
• Médée (Medea, 1946)
• Roméo et Jeannette (Romeo i Janeczka, 1947)
• L'Invitation au chateau (Zaproszenie do zamku, 1947)
• Le Repetition ou l'Amour puni (Próba, czyli Miłość ukarana, 1950)
• La Valse des toréadors (Walc toreadorów, 1952)
• L'Alouette (Skowronek, 1953)
• La petite Molière (Molierówna, 1959)
• L'Hurluberlu ou le Réactionnaire amoureux (Fanfaron czyli zakochany reakcjonista, 1959)
• Becket ou l'Honneur de Dieu (Becket czyli Honor Boga, 1959)
• Poissons rouges (Czerwone rybki, 1971 Prix du Brigadier
• La belle vie (Wspaniałe życie)
• Arrestation (Aresztowanie, 1975)
• Le Nombril (Pępek, 1981)