Jean Moulin

Clayes-sous-Bois, pomnik przed budynkiem poczty, na Placu Republiki

Jean Moulin (ur. 20 czerwca 1899, zm. 8 lipca 1943) – najwyższy rangą, schwytany przez Niemców członek francuskiego ruchu oporu w okresie II wojny światowej.

Urodził się w Béziers w południowo-wschodniej Francji. W 1918 zaciągnął się do wojska, ale nie zdążył wziąć udziału w walce przed zakończeniem I wojny światowej. Po wojnie podjął pracę we francuskiej administracji państwowej. Był najmłodszym prefektem w historii Francji. W 1940 aresztowany i torturowany przez Gestapo. W więzieniu próbował popełnić samobójstwo, podcinając sobie gardło kawałkiem szkła. Po zwolnieniu z więzienia wrócił do pracy. W październiku 1940 rząd Vichy zażądał zwolnienia wszystkich urzędników państwowych o lewicowych poglądach. Moulin odmówił wykonania polecenia i został zwolniony. Od tego momentu rozpoczął działalność konspiracyjną. We wrześniu 1941 został przerzucony do Londynu, gdzie spotkał się z Charles'em de Gaulle'em i innymi przedstawicielami rządu francuskiego na uchodźstwie. W styczniu 1942 wrócił do Francji i rozpoczął organizację francuskiego ruchu oporu pod pseudonimem "Max". 21 czerwca 1943 został aresztowany w wyniku zdrady. Zmarł na skutek tortur w pociągu przewożącym go do Niemiec.