Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jeff Beck | |
 Jeff Beck na Crossroads Guitar Festival w 2007 |
|
| Imię i nazwisko | Jeff Beck |
| Data i miejsce urodzenia | 24 czerwca 1944 Wallington |
| Pochodzenie |  Anglia |
| Instrument | gitara elektryczna |
| Gatunek | blues, rock psychodeliczny, hard rock, heavy metal, jazz-rock, blues rock |
| Zawód | muzyk |
| Wytwórnia płytowa | EMI, Epic |
| Powiązania | The Yardbirds, The Jeff Beck Group, The Honeydrippers, Beck, Bogert & Appice, Big Town Playboys, Upp |
| Instrument | |
| Fender Stratocaster | |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
Jeff Beck (ur. 24 czerwca 1944 w Wallington w Anglii[1]) – brytyjski gitarzysta rockowy związany z takimi gatunkami i stylami muzycznymi jak rock psychodeliczny, hard rock, heavy metal, jazz-rock, blues rock.
W 2003 został sklasyfikowany na 14. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone[2], zaś w 2011 na 5. Z kolei w 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 24. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów wg magazynu Guitar World[3]. W 2009 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[4].
Spis treści |
Jeff Beck rozpoczął swą karierę muzyka w 1964 w grupie The Tridents oraz współpracując z zespołem Screaming Lord Sutch and The Savages. W marcu 1965 zastąpił Erica Claptona w znanej grupie The Yardbirds. Zespół ten opuścił jesienią 1966, zastąpiony z kolei przez Jimmy'ego Page'a, lecz ten krótki okres współpracy pozwolił mu zdobyć szerszą popularność i uznanie dla jego umiejętności. Duży wpływ na jego twórczość wywarł Jimi Hendrix[5].
W 1968 założył swój własny zespół Jeff Beck Group, w którym wokalistą był mało jeszcze znany Rod Stewart, a na gitarze basowej grał Ron Wood. W tym składzie zespół nagrał płyty: Truth i Beck-ola. Mimo odejścia Stewarta z grupy w 1969, Jeff Beck Group nagrała jeszcze dwie udane płyty z nowym wokalistą, a Jeff Beck zdobył reputację jednego z najlepszych profesjonalnych gitarzystów rockowych świata. W 1972 Jeff Beck Group zakończyła działalność, a sam Beck nagrał płytę Beck Bogert Appice z muzykami z zespołu Vanilla Fudge.
W 1975 Beck ponownie skompletował zespół muzyków i nagrał następnie dwie wysoko oceniane płyty Blow by Blow i Wired.
W latach 80. artysta nagrał zaledwie trzy płyty, zróżnicowane jeśli chodzi o oceny krytyków, udzielał się także jako gitarzysta sesyjny (np Tina Turner "Private Dancer") z tego właśnie okresu pochodzi jedyny popowy hit Becka "People Get Ready" z wokalem Roda Stewarta. Zwieńczeniem tego okresu w karierze jest jeden z najlepszych albumów w karierze "Guitar Shop" uhonorowany w 1990 roku nagrodą Grammy.
W latach 90. gitarzysta niemal zupełnie zniknął z rynku, przypominając o sobie jedynie sporadycznymi nagraniami i występami. Jedne z najlepszych partii nagrał na wydanym w 1992 roku albumie Rogera Watersa "Amused to Death".
Do muzycznej aktywności powrócił w 1999 roku wydając płytę Who Else!, na której miesza rock z techno, z naciskiem położonym jednak na ten pierwszy gatunek. Kolejne albumy Becka utrzymane są w tym samym klimacie.
Obok kariery solowej Jeff Beck często uczestniczy w nagraniach innych muzyków, będąc cenionym instrumentalistą sesyjnym. Współpracował z takimi artystami jak: Eric Clapton, Brian May, Rod Stewart, Tina Turner, Steve Winwood, Tangerine Dream, John McLaughlin, Mick Jagger, Jon Bon Jovi, Alice in Chains, Donovan, Roger Waters, Jan Hammer, Stevie Ray Vaughan, Stevie Wonder, ZZ Top, Screaming Lord Sutch i wielu innych.
