| Jefim Bogoljubow | |
Jefim Bogoljubow, ok. 1925 |
|
| Państwo | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 kwietnia 1889 Stanisławisk |
| Data i miejsce śmierci | 18 czerwca 1952 Triberg |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1951) |
Jefim Bogoljubow, ros. Ефим Дмитриевич Боголюбов, niem. Efim Bogoljubow (ur. 14 kwietnia 1889 w Stanisławisku na Ukrainie, zm. 18 czerwca 1952 w Tribergu) – niemiecki szachista pochodzenia ukraińskiego, uczestnik meczów o mistrzostwo świata z Aleksandrem Alechinem, arcymistrz od roku 1951.
Spis treści |
Był dwukrotnym mistrzem Rosji, w latach dwudziestych odniósł serię spektakularnych sukcesów w bardzo silnych turniejach szachowych. W 1922 roku wyprzedził Alechina na turnieju w Piszczanach, rok później podzielił pierwsze miejsce w Karlowych Warach. Zajął pierwsze miejsce na turnieju w Moskwie w 1925 roku, wyprzedzając m.in. Emanuela Laskera, Jose Raula Capablankę i Akibę Rubinsteina. Na turnieju w Bad Kissingen (1928) w pokonanym polu pozostawił Capablankę i Maksa Euwego.
W 1926 roku Bogoljubow pozostał w Niemczech odmawiając powrotu do ZSRR, był drugim po Alechinie wielkim szachowym dysydentem. Na olimpiadzie szachowej w Pradze w 1931 roku był już liderem reprezentacji Niemiec, wynikiem (+9 -1 =7) zdobył srebrny medal na pierwszej szachownicy. Doskonałe występy w międzynarodowych turniejach doprowadziły go do meczów o mistrzostwo świata, w których musiał jednak uznać wyższość ówczesnego mistrza świata Alechina. Pierwszy mecz w 1929 roku zakończył się porażką Bogoljubowa (+5 -11 = 9), w rewanżu w 1934 padł wynik (+3 -8 =15).
Wniósł duży wkład w rozwój teorii debiutów, jego nazwisko nosi obrona, która powstaje po posunięciach 1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 Gb4+.
Według systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w styczniu 1927 r., z wynikiem 2768 punktów zajmował wówczas pierwsze miejsce na świecie[1].