Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony_1.jpg&filetimestamp=20120301140723)
Jegier (z nm. Jäger; l.mn. jegrzy, jegry) − żołnierz specjalnej formacji strzelców wyborowych w wojsku pruskim, rosyjskim (brali udział w czasie bitwy pod Iganiami 10 kwietnia 1831 roku) i austriackim. Używano ich też do zadań rozpoznawczych. Typ piechoty sięgający swoją genezą czasów renesansu, upowszechniony w końcu XVIII wieku, szczególnie popularny w okresie wojen napoleońskich. Istnieli do końca XIX wieku.
Tradycyjnie we wszystkich państwach jegrzy nosili zielone kurtki, tornister z przyborami i ciemnoszare spodnie nawiązujące do stroju leśników (w gwardii spodnie były ciemnogranatowe). Ubiór żołnierza uzupełniał długi ciemnoszary płaszcz. Uzbrojeni w sztucery o gwintowanych lufach i bagnety. Ochronę głowy w pruskiej piechocie liniowej od 1842 zapewniały im pikielhauby. Rekrutowano ich z niewysokich (na owe czasy, poniżej 160 cm), sprawnych mężczyzn, przeważnie byłych myśliwych.
