Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jerzy Żurawlew | |
| Data urodzenia | 25 grudnia 1886 |
| Data i miejsce śmierci | 3 października 1980 Warszawa |
| Zawód | muzyk, profesor |
Jerzy Żurawlew (ur. 25 grudnia 1886[1][2] w Rostowie nad Donem, zm. 3 października 1980 w Warszawie) – polski pianista, kompozytor, profesor, a później rektor Konserwatorium Warszawskiego. Inicjator Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina i jego wielokrotny juror.
Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, ojciec jego był Rosjaninem, matka zaś Polką. Pierwszą nauczycielką gry na fortepianie była właśnie ona. Mając 8 lat wystąpił w Moskwie przed Ignacym Janem Paderewskim, który przebywał w Rosji na tournée.
Był uczniem wybitnego polskiego chopinisty – Aleksandra Michałowskiego. Studia w Konserwatorium Warszawskim ukończył z odznaczeniem, zostając jednocześnie profesorem tej uczelni.
Koncertował będąc jeszcze studentem, cieszył się opinią pianisty znakomicie interpretującego dzieła Franciszka Liszta. Świetnie zapowiadającą się karierę przerwała I wojna światowa. W tym czasie poznał swoją pierwszą żonę Zofię, malarkę.
W 1916 roku w Mińsku Litewskim założył konserwatorium.
Po rewolucji 1917 roku Jerzy Żurawlew osiadł w Warszawie. Do wybuchu II wojny światowej pracował w Wyższej Szkole im. Chopina przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym. W tym czasie na krótko wrócił do działalności koncertowej.
W 1927 roku z jego inicjatywy zorganizowano w Warszawie I Konkurs Chopinowski.
Upadek powstania warszawskiego przyniósł dramatyczne wydarzenia w życiu Żurawlewa, razem z żoną znalazł się w obozie w Pruszkowie. Następnie osiedlił się w Bochni, gdzie Zofia zmarła. W Bochni ożenił się ponownie, ze swoją uczennicą Anną Gerstin. Założona przez niego w tym mieście Szkoła Muzyczna I stopnia nosi obecnie jego imię.
W roku 1946 państwo Żurawlewowie przenieśli się do Gliwic, gdzie pracował w Szkole Muzycznej im. Ludomira Różyckiego, potem do Łagowa Lubuskiego, gdzie w 1949 roku odbyły się obowiązkowe dla polskiej ekipy pianistów przygotowania i przesłuchania przed pierwszym po wojnie, IV Konkursem Chopinowskim. Następnie w reaktywowanym Konserwatorium Warszawskim profesor objął stanowisko rektora.
Zasługi Żurawlewa dla Konkursu Chopinowskiego zostały nagrodzone w 1950 roku Nagrodą Państwową I stopnia. Był honorowym członkiem jury, relacjonował wydarzenia z konkursu w radiu. Zmarł w czasie, kiedy odbywał się X Konkurs Chopinowski.
