Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jerzy Dąbrowski | ||
| biskup tytularny Tamascani | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 26 kwietnia 1931 Liszkowo |
|
| Data śmierci | 14 lutego 1991 | |
| biskup pomocniczy gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1982–1991 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | łaciński | |
| Prezbiterat | 25 maja 1956 | |
| Nominacja biskupia | 20 lutego 1982 | |
| Sakra biskupia | 25 marca 1982 | |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 25 marca 1982 |
| Konsekrator | Józef Glemp |
| Współkonsekratorzy | Jan Michalski Kazimierz Romaniuk |
Jerzy Dąbrowski (ur. 26 kwietnia 1931 w Liszkowie, zm. 14 lutego 1991) – polski biskup rzymskokatolicki, bardzo bliski współpracownik prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1982–1991.
Jeden z najważniejszych hierarchów polskiego Kościoła w latach 80. XX w. Od 1977 był referentem w Sekretariacie Episkopatu Polski, a od 1979 w Sekretariacie Prymasa Polski. W 1982 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej i tytularnym biskupem Tomascani. Awansował na stanowisko zastępcy sekretarza Konferencji Episkopatu Polski. To on interweniował u generała Czesława Kiszczaka w lipcu 1985 w sprawie zwolnienia z aresztu Adama Michnika i 31 sierpnia 1988 wraz ze Stanisławem Cioskiem uczestniczył w spotkaniu ówczesnego szefa MSW z Lechem Wałęsą. Pod jego opieką od połowy lat 80. działał nieformalnie w siedzibie Instytutu Prymasowskiego Ślubów Narodu Klub Myśli Politycznej Dziekania, założony przez Stanisława Stommę. W ciągu kilku lat przez klub przewinęli się członkowie wielu środowisk ówczesnej opozycji, z której wyłoniły się późniejsze elity polityczne.
Zginął w wypadku samochodowym w 1991. Został pochowany w Gnieźnie.
|
||||||||
