| Jerzy Engel | ||
| Imię i nazwisko | Władysław Jerzy Engel | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 października 1952 Włocławek, |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| Junak Włocławek Polonia Warszawa Hutnik Warszawa |
||
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1976–1977 1977–1978 1978 1979–1981 1982–1984 1985–1987 1988–1990 1990–1991 1991–1995 1996 1997 1997–1999 2000–2002 2005 2005–2006 |
Hutnik Warszawa RKS Błonie Polonia Warszawa Polonia Bydgoszcz Hutnik Warszawa Legia Warszawa Apollon Limassol APOP Pafos Nea Salamis Nea Salamis Aris Limassol Polonia Warszawa Reprezentacja Polski Wisła Kraków APOEL FC |
|
Władysław Jerzy Engel (ur. 6 października 1952 we Włocławku) – polski piłkarz, trener i działacz piłkarski. W 1986 roku (jako trener) zdobył wicemistrzostwo Polski z Legią Warszawa, a czternaście lat później – jako dyrektor sportowy stołecznej Polonii – mistrzostwo, Puchar Ligi i Superpuchar kraju. W międzyczasie przez dziewięć lat pracował w klubach na Cyprze. Od 2000 do 2002 roku był selekcjonerem reprezentacji Polski, z którą po raz pierwszy od szesnastu lat wywalczył awans do finałów mistrzostw świata. Po mundialu był m.in. szkoleniowcem Wisły Kraków i cypryjskiego APOEL-u Nikozja.
Jego syn, Jerzy Engel, jr, jest również trenerem.
Spis treści |
Był zawodnikiem Junaka Włocławek, Kujawiaka Włocławek, a w czasie studiów w warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego grał w AZS-AWF Warszawa i Polonii Warszawa. Karierę sportową zakończył w 1974 roku.
Pracę szkoleniową zaczynał w występujących w niższych ligach klubach warszawskich – drużynie rezerw Polonii (liga okręgowa) oraz Hutniku (III liga). Ponadto pracował w KS Błonianka Błonie (III liga), drugoligowej Polonii Warszawa i Polonii Bydgoszcz (III liga).
W maju 1981 roku objął po Bernardzie Blaucie Bank Informacji reprezentacji Polski. Siedem miesięcy później wrócił do Hutnika Warszawa, z którym w 1983 roku po raz pierwszy w historii klubu awansował do drugiej ligi.
Od 1984 roku przez rok był asystentem Jerzego Kopy w Legii Warszawa, a w czerwcu 1985 roku w wieku 33 lat został pierwszym trenerem klubu z ulicy Łazienkowskiej. Zdobył z nim wicemistrzostwo kraju w sezonie 1985-86; kilka miesięcy później Legia była bliska wyeliminowania Interu Mediolan w drugiej rundzie rozgrywek o Puchar UEFA (3:2 na wyjeździe, 0:1). Engel podał się do dymisji po czterech pierwszych kolejkach sezonu 1987-1988, po tym jak warszawiacy zanotowali trzy porażki.
Od 1988 do 1995 roku bez większych sukcesów pracował w klubach cypryjskich.
W drugiej połowie lat 90. częściej aniżeli na ławce trenerskiej zasiadał przy biurku dyrektora sportowego. W sezonie 1995-96 w takim charakterze pracował w Legii, która grała wówczas w Lidze Mistrzów, a później przez trzy lata – w Polonii. W zespole Czarnych Koszul tworzył efektywny duet z młodym szkoleniowcem Dariuszem Wdowczykiem. Ich wspólnym sukcesem było zdobycie w 2000 roku mistrzostwa Polski, Pucharu Ligi i Superpucharu Polski.
W październiku 1999 z funkcji selekcjonera reprezentacji Polski zwolniony został Janusz Wójcik. Na jego następcę dziennikarze typowali kogoś z duetu Franciszek Smuda – Henryk Kasperczak. Temu pierwszemu nie udało się jednak zerwać umowy z Legią Warszawa, a Kasperczak nie miał kontaktu z polską piłką, bowiem od wielu lat pracował za granicą. Ostatecznie wybór padł na Engela, który przejął obowiązki trenera kadry 1 stycznia 2000 roku. Mimo słabego początku (sześć pierwszych meczów bez zwycięstwa, cztery bez strzelonej bramki), w eliminacjach do mistrzostw świata 2002 Polacy grali skutecznie i efektownie, i wygrali grupę, wyprzedzając m.in. Ukrainę i Norwegię. Udział w mistrzostwach zapewnili sobie jako pierwsi w Europie, a najlepszy polski zawodnik, urodzony w Nigerii Emmanuel Olisadebe był jednym z odkryć trenera już w czasie pracy w Polonii Warszawa. Engel był pierwszym od 1986 roku selekcjonerem, któremu udało się wywalczyć awans na mundial. Na koreańsko-japońskim turnieju reprezentacja przegrała dwa pierwsze mecze (0:2 z Koreą Południową i 0:4 z Portugalią) i odpadła już po fazie grupowej. Prasa zarzucała selekcjonerowi, że nie potrafił utrzymać dyscypliny w zespole i nazbyt przywiązał się do piłkarzy, którzy stanowili szkielet drużyny w kwalifikacjach. Po mistrzostwach zastąpił go dotychczasowy wiceprezes PZPN Zbigniew Boniek.
Po rocznej przerwie Engel powrócił do pracy dyrektora sportowego, najpierw w Legii, później w Polonii.
Od czerwca do października 2005 roku był szkoleniowcem Wisły Kraków, z którą był bliski wywalczenia pierwszego w historii awansu do Ligi Mistrzów (porażka w dwumeczu z Panathinaikosem Ateny; 3:1 w domu, 1:4 na wyjeździe po dogrywce). Został zdymisjonowany po przegranej z Vitorią Guimarães w rozgrywkach o Puchar UEFA.
Od grudnia 2005 do maja 2006 roku pracował w APOEL-u Nikozja. Zdobył z nim Puchar Cypru.
31 lipca 2006 został przez Prezydium Zarządu PZPN powołany na stanowisko pełnomocnika Prezydium Zarządu ds. Szkolenia. Jest również członkiem Zarządu, Wydziału Szkolenia oraz Rady Trenerów PZPN.
W latach 1997-2000 pracował w Eurosporcie. Od 2003 współpracuje z TVP, jako komentator meczów piłkarskich oraz ich analizator. Był stałym gościem magazynu 4-4-2, który emitowany był na antenie TVP Sport. W latach 2004-2005 był ekspertem stacji Polsat Sport i Polsat Sport Extra. Publikuje także w tygodniku Piłka Nożna.
| poprzednik: Z. Podedworny |
Trener Polonii Warszawa w latach 1998-1999 |
następca: Dariusz Wdowczyk |
| poprzednik: Werner Lička |
Trener Wisły Kraków w roku 2005 |
następca: Tomasz Kulawik |
|
|||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||