Jerzy Gawin

Jerzy Gawin Słoń, Miecz
porucznik
Data i miejsce urodzenia	20 września 1922 Warszawa
Data i miejsce śmierci	23 września 1944 Warszawa, Polska
Przebieg służby
Siły zbrojne	Armia Krajowa
Jednostki	batalion Zośka
Stanowiska	drugi d-ca plutonu "Felek" kompanii "Rudy" batalionu Zośka
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa powstanie warszawskie
Odznaczenia

Tablica poświęcona pamięci Jerzego Gawina przy ul. Czerniakowskiej w Warszawie

Jerzy Gawin, pseud. Słoń, Miecz (ur. 20 września 1922 w Warszawie, zm. 23 września 1944 w Warszawie) – podharcmistrz, członek Szarych Szeregów, porucznik AK, powstaniec warszawski, drugi dowódca III plutonu "Felek" 2. kompanii "Rudy" batalionu Zośka.

Lata młodzieńcze

Syn właściciela firmy Pomoc szkolna, Marcelego Gawina i Janiny z Koszelików. Brat Danuty, sanitariuszki 1. kompanii "Maciek" batalionu Zośka. Uczęszczał do III Męskiego Gimnazjum Miejskiego im. Hugona Kołłątaja przy ul. Śniadeckich. Był w jednej klasie m.in. z Konradem Okolskim, Feliksem Pendelskim i Kazimierzem Łodzińskim. W 1934 wstąpił do 80. Warszawskiej Drużyny Harcerzy ZHP.
W 1941 roku zdał maturę i podjął studia politechniczne.

Konspiracja

Po wybuchu wojny wraz z całą 80. WDH wszedł do Grup Szturmowych Szarych Szeregów. W 1942 roku ukończył pierwszy turnus Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty "Agricola" (wraz z m.in. Sławomirem Maciejem Bittnerem, Władysławem Cieplakiem i Stanisławem Broniewskim) i przyjął pseudonim Miecz.

Akcje

• akcja pod Arsenałem (d-ca sekcji Sten II)
• akcja w Celestynowie (zespół uderzeniowy)
• akcja szosy (d-ca; ostrzelanie niemieckich samochodów na trasie Warszawa-Grójec w nocy z 22 na 23 września 1943 r.)
• akcja pod Pogorzelą (ostrzelanie pociągu urlopowego, przewożącego Niemców; 23/24 października 1943 r.)
• akcja Jula pod Rogoźnem (przerwanie ruchu kolejowego na linii Rzeszów-Przeworsk; 5/6 kwietnia 1944 r.)
• akcja Par. II (szkolenie bojowe w warunkach polowych, baza leśna; czerwiec 1944 r.)

Powstanie warszawskie

W powstaniu warszawskim uczestniczył jako dowódca 1. drużyny plutonu "Felek" kompanii "Rudy" batalionu "Zośka". Po śmierci Konrada Okolskiego "Kuby" 11 sierpnia 1944 został dowódcą plutonu. Zginął prowadząc resztki plutonu wycofujące się z Czerniakowa. Jego ciała nie odnaleziono. Jest tradycyjnie uznawany za ostatniego (po "Kubie") wojennego drużynowego 80. WDH i ostatniego dowódcę plutonu "Felek".

Tablica z nazwiskami poległych żołnierzy 2. kompanii "Rudy"

Odznaczenia

Odznaczony Krzyż Srebrnym Orderu Virtuti Militari (V klasy) i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

Bibliografia

• Barbara Wachowicz: Wierna rzeka harcerstwa. Tom IV. To Zośki wiara! Gawęda o Harcerskim Batalionie AK "Zośka". Cz. 2. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2005, s. 219-245. ISBN 83-7399-030-5. 
• Anna Borkiewicz-Celińska: Batalion "Zośka". Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1990, s. 60, 151, 218, 384, 547, 738. ISBN 83-06-01851-6. 
• Aleksander Kamiński: Zośka i Parasol. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo ISKRY, 1970. 

Zobacz też

• Polegli w powstaniu warszawskim po stronie polskiej

Linki zewnętrzne

• Muzeum Powstania Warszawskiego. Powstańcze biogramy. Jerzy Gawin ps. Słoń
• Jerzy Gawin na Wirtualnym Murze Pamięci Muzeum Powstania Warszawskiego