Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Jerzy Iwanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Jerzy Iwanowski (ur. 10 lutego 1878 w Lebiodce koło Szczuczyna, zm. 28 marca 1965 w Penley w Wielkiej Brytanii) – polski działacz społeczny i polityk, inżynier, minister spraw zagranicznych Litwy Środkowej (1920–1922) oraz poseł na Sejm II RP III kadencji (1930–1935).

[edytuj] Życiorys

Był synem Leonarda – inżyniera i prezesa Komitetu Technicznego przy Ministerstwie Skarbu w Petersburgu. Ukończył V Gimnazjum w Warszawie, później studiował na Wydziale Mechanicznym Instytutu Technologicznego w Petersburgu. W 1901 uzyskał tytuł inżyniera technologii.

W czasie studiów dwukrotnie wydalany z uczelni za przynależność do PPS, po 1901 sprawował funkcje partyjne w Częstochowie, Zagłębiu Dąbrowskim oraz na warszawskiej Woli. W latach 1901–1903 pracował jako inżynier technologii w rakowskiej Hucie Handtkego.

W latach 1903–1905 więziony w Warszawie i w głębi Rosji, w latach 1906–1907 w Wilnie. Po opuszczeniu więzienia pracował w petersburskim i moskiewskim oddziałach British Westinghouse Electric Co., angażował się tam w działalność PPS-Frakcji Rewolucyjnej.

W obawie przed represjami wyjechał do Chin, gdzie pracował dla towarzystwa "Siemens-Schuckert" w Mandżurii, później reprezentował tę firmę w Japonii, USA i Rosji.

W 1918 wrócił do Polski – w pierwszym rządzie objął tekę ministra przemysłu i handlu, w 1919 sprawował urząd ministra ochrony pracy i opieki społecznej. W lipcu i sierpniu 1919 kierował polską misją handlową przy rządzie Denikina. W 1920 ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 1920–1922 kierownik Departamentu Spraw Zagranicznych rządu Litwy Środkowej.

Od 1926 działał w loży masońskiej "Machnicki", był członkiem YMCA i Rotary Club w Warszawie.

W Senacie II kadencji (1928–1930) był zastępcą senatora BBWR. W latach 1930–1935 piastował mandat posła z łódzkiej listy sanacji. Był przewodniczącym Rady Wojewódzkiej BBWR w Łodzi.

W czasie II wojny światowej walczył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Od 1948 do 1956 i w latach 1957–1965 przewodniczący Rady Naczelnej Ligi Niepodległości Polski. Był członkiem Tymczasowej Rady Jedności Narodowej.

[edytuj] Rodzina

Braćmi Jerzego Iwanowskiego byli Wacław Iwanowski – białoruski społecznik i polityk, Tadas Ivanauskas – profesor biologii Uniwersytetu Kowieńskiego, działacz społeczny na Litwie i założyciel lokalnego ogrodu zoologicznego oraz wileński adwokat Stanisław Iwanowski. Miał córkę Wandę (1920–1977) – żołnierkę AK, krytyczkę literatury, żonę malarza Kajetana Sosnowskiego oraz synów Macieja i Jerzego – absolwenta Politechniki Warszawskiej, poległego w powstaniu warszawskim.

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jerzy_Iwanowski&oldid=31017271
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty