Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyJerzy Jakowejczuk SVD (ur. 1 maja 1916 w Krakowie, zm. 22 kwietnia 1941 w Mauthausen-Gusen) – polski kleryk katolicki, Sługa Boży Kościoła katolickiego.
Syn Jerzego i Anny 7 maja 1916 roku został ochrzczony, a do Pierwszej Komunii Świętej przystąpił 1 czerwca 1926[1][2]. W 1932 roku podjął naukę w Małym Seminarium w Bruczkowie, w latach 1934-1937 uczęszczał do Niższego Seminarium Duchownego pw. Królowej Apostołów w Rybniku, a po nim w 1 września 1937 roku wstąpił do postulatu w Górnej Grupie[2]. Ważnym dla losów Jerzego Jakowiejczuka jest prywatny ślub, który złożył w 1935 roku:
 |
W 1939 roku wstąpił nowicjatu w Chludowie.
Po wybuchu II wojny światowej Niemcy, 25 stycznia 1940 internowali wszystkich przebywających w Domu Misyjnym duchownych i utworzyli obóz przejściowy dla zakonników i księży z okolicy. 19 maja złożył w trybie przyśpieszonym pierwsze śluby zakonne.
Aresztowany został 22 maja 1940 roku i przewieziony do Fortu VII w Poznaniu i dalej do hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Dachau (KL) (zarejestrowany pod numerem 11454), a stamtąd 2 sierpnia do Mauthausen-Gusen (zarejestrowany pod numerem 6298)[2].
Tam wyniszczony ciężką pracą zachorował i odesłany na rewir zmarł. Jego zwłoki spalono w krematorium.
Jest jednym z 122 Sług Bożych, wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej. 23 kwietnia 2008 roku zamknięto proces rogatoryjny (diecezjalny etap procesu beatyfikacyjnego)[2].
