Jerzy Kornacki

Jerzy Kornacki (ur. 22 lipca 1908 w Mińsku Mazowieckim - zm. 11 listopada 1981 w Warszawie) - polski prozaik.

Ukończył Gimnazjum im. Władysława IV w Warszawie. Debiutował jako prozaik na łamach czasopisma "Kobieta Współczesna" w 1931 roku. W latach 1932-1933 był redaktorem tygodnika "Epoka". W latach 1933-1937 był współzałożycielem i członkiem zespołu prozaików Przedmieście. W latach 1944-1945 przebywał w Lublinie. W tym okresie był posłem do KRN. Od 1945 r. mieszkał w Warszawie.

Twórczość

• Oczy i ręce (opowiadanie)
• Rozsada (opowiadania)
• Kręgle i kule (powieść)

Jerzy Kornacki jest też autorem nie opublikowanych dzienników z okresu wojny i lat powojennych.

Z Heleną Boguszewską

• Ludzie wśród ludzi (szkice)
• Polonez (powieść)
• Jadą wozy z cegłą (powieść)
• Wisła (powieść)
• Zielone lato 1834 (powieść)

Bibliografia

• Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współczesni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.