Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Jerzy Kosałka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Jerzy Kosałka (urodzony 21 sierpnia 1955 roku w Będzinie) - polski współczesny artysta multimedialny.

W swojej twórczości sięga po zróżnicowane technologie i media. Buduje obiekty, makiety, tworzy instalacje i działa w przestrzeni publicznej. Uprawia performance[1]. Przywiązany do idei sztuki site-specific.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Po maturze wyjechał z Będzina do Wrocławia, gdzie w 1981 roku na PWSSP w pracowni prof. Z. Karpińskiego uzyskał dyplom z malarstwa. W latach 1983-1987 był tam zatrudniony jako asystent. Pracując na uczelni dołączył do redakcji wydawanego przez studentów "Magazynu Psychoaktywego LUXUS". Po stworzeniu grupy "Legendarny LUXUS" uczestniczył w większości jej wystąpień artystycznych.

[edytuj] Twórczość

Jerzy Kosałka jest autorem między innymi pracy "Bitwa pod Kłobuckiem" (1986), która znalazła się w podręczniku do języka polskiego do III klasy gimnazjum, między wierszami Broniewskiego i Baczyńskiego. Wykorzystał także logo firmy Coca-Cola, przerabiając je na swój podpis - CosalCa. Wystawia najwięcej we Wrocławiu, gdzie mieszka, nawiązując do lokalnych wydarzeń, historii i mitologii. Wystawy poza miejscem zamieszkania możliwe są jedynie po gruntownym zapoznaniu się z lokalną specyfiką, gdyż każdorazowo przygotowane są specjalnie dla danego miejsca. Do specyfiki ziem "odzyskanych" zalicza się prace analizujące meandry stosunków polsko-niemieckich. Należy do nich na przykład instalacja "Nie wybaczymy" (2008), będąca ironicznym komentarzem do pewnego światopoglądu historycznego, który propaguje twardą, konfrontacyjną postawę wobec Niemców. Instalacja przedstawia słynną scenę z serialu "Czterej pancerni i pies", w której "Rudy" zostaje trafiony przez niemiecki czołg.

Prace polityczne artysty unikają deklaracji ideologicznych, wymykając się możliwościom instrumentalnego traktowania życia ludzkiego do tak zwanych „wyższych” celów. Do nich należy praca "Chłopaki, mam go!", eksponowana m.in. w 2008 roku w warszawskiej Galerii Appendix2 na wystawie "Zabawy dużych chłopców". Iza Kowalczyk napisała o niej, iż dotyka "funkcjonowania wojny jako medialnego obrazu, który jest konstruowany i zawsze (...) ideologiczny"[2].

Jego twórczości cechuje duża doza poczucia humoru i ironii (również autoironii), jak na przykład w postawionym sobie samemu pomnikowi z podpisem "Kosałce Naród". Inspiruje się też ready made Marcela Duchampa (prace "Pardon Marcel"). Paweł Jarodzki napisał o nim: "wyjątkowość Kosałki polega na tym, że klucz do jego twórczości został zjedzony przez takiego małego pieska, który uciekł i wszyscy go teraz szukamy."[3]

[edytuj] Wystawy

[edytuj] Wystawy Grupy Luxus (ważniejsze)

[edytuj] Wystawy indywidualne

[edytuj] Wystawy zbiorowe

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

wyróżnienia redakcji patronackich (pozaregulaminowe): - redakcja czasopisam Artluk za prace z cyklu "Bardzo dobre obrazy": „Filar”, 2009 „Fortepian”, 2009 „Okno”, 2009

- dla artystów poszukujących i wykazujących się niezależnością.


Przypisy

  1. ↑ [1]Agata Zbylut, tekst do wystawy "Sznurek w kolorze blue [130 cm]"
  2. ↑ http://www.obieg.pl/recenzje/4165, Iza Kowalczyk "Śmierć ołowianego żołnierzyka", Obieg, 15.11.2008
  3. ↑ http://www.galeria.13muz.eu/archiwum/jerzy_kosalka/tekst, Paweł Jarodzki,tekst do wystawy w Galerii 13 Muz w Szczecinie
  4. ↑ http://www.fundacjakrystiany.org/nagroda_2008/protokol_2009.html, protokół jury

[edytuj] Linki zewnętrzne

nagranie performensu "PanIgłoręki"

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jerzy_Kosałka&oldid=25286493”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty