| Jerzy Kropiwnicki | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 5 lipca 1945 Częstochowa |
| Minister pracy i polityki społecznej | |
| Przynależność polityczna | Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe |
| Okres urzędowania | od 23 grudnia 1991 do 5 czerwca 1992 |
| Poprzednik | Michał Boni |
| Następca | Jacek Kuroń |
| Minister rozwoju regionalnego i budownictwa | |
| Przynależność polityczna | Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe |
| Okres urzędowania | od 16 czerwca 2000 do 19 października 2001 |
| Poprzednik | Barbara Blida |
| Prezes Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego | |
| Przynależność polityczna | Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe |
| Okres urzędowania | od 2 marca 2002 do 3 czerwca 2006 |
| Poprzednik | Stanisław Zając |
| Następca | Jacek Szczot |
| Prezydent Łodzi | |
| Przynależność polityczna | Chrześcijański Ruch Samorządowy |
| Okres urzędowania | od 19 listopada 2002 do 22 stycznia 2010 |
| Poprzednik | Krzysztof Jagiełło |
| Następca | Tomasz Sadzyński (p.o.) |
| Odznaczenia | |
Jerzy Janusz Kropiwnicki (ur. 5 lipca 1945 w Częstochowie) – polski polityk, ekonomista, działacz opozycji w czasie PRL, minister w kilku rządach, poseł na Sejm I i III kadencji, od 2002 do 2010 prezydent Łodzi.
Spis treści |
Ukończył w 1968 studia na Wydziale Handlu Zagranicznego SGPiS w Warszawie. Doktoryzował się następnie na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1968–1981 i od 1989 pracował naukowo na UŁ.
W latach 1980–1981 był członkiem MKS NSZZ "Solidarność" Regionu Ziemia Łódzka, później wiceprzewodniczącym zarządu regionu oraz członkiem Komisji Krajowej związku. Został aresztowany w dniu wprowadzenia stanu wojennego i skazany na karę 6 lat pozbawienia wolności za zorganizowanie akcji protestacyjnej przeciwko stanowi wojennemu. Był wtedy objęty opieką Amnesty International jako "więzień sumienia".
W 1984 zwolniono go na mocy amnestii, zaangażował się w kierowanie tajnym Ośrodkiem Badań Społeczno-Zawodowych "Solidarności" w Łodzi. W latach 1977–1978 i 1990–1991 był stypendystą w Instytucie Badań Problemów Ubóstwa na amerykańskim Uniwersytecie Wisconsin.
W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm z listy Wyborczej Akcji Katolickiej, zasiadał w klubie parlamentarnym Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Pełnił funkcję ministra pracy i polityki socjalnej w rządzie Jana Olszewskiego oraz ministra – szefa Centralnego Urzędu Planowania w rządzie Hanny Suchockiej. Od 1997 do 2001 ponownie zasiadał w Sejmie (z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność). W rządzie Jerzego Buzka był kierownikiem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych, a od 2000 ministrem rozwoju regionalnego i budownictwa. W 2001 nie uzyskał ponownie mandatu posła.
W latach 1991–1993 był wiceprezesem zarządu głównego ZChN, funkcję tę pełnił ponownie od 2000. Od 2002 do 2006 zajmował stanowisko prezesa tej partii. W 2003 utworzył nową organizację polityczną pod nazwą Chrześcijański Ruch Samorządowy.
W 2002 w wyborach samorządowych z listy Łódzkiego Porozumienia Obywatelskiego z powodzeniem ubiegał się o urząd prezydenta Łodzi. W 2004 współorganizował obchody 60. rocznicy likwidacji getta łódzkiego, w ramach których odsłonięto pomnik na stacji kolejowej Radegast. W trakcie sprawowania funkcji prezydenta w czerwcu 2005 ogłosił, że lekarze wykryli u niego nowotwór jelita grubego. W trakcie kadencji odmówił wyrażenia zgody na organizację Parady Wolności (tzw. Techno Parady) na ulicach miasta. W wyborach samorządowych w 2006 jako kandydat komitetu wyborczego PiS w II turze (26 listopada) pokonał kandydata PO Krzysztofa Kwiatkowskiego, uzyskując stanowisko prezydenta miasta na drugą kadencję wynikiem 55,69% głosów[1].
Na początku 2008 z inicjatywy pracowników MOPS odbyła się nieudana akcja zbiórki podpisów pod wnioskiem o referendum w sprawie odwołania urzędującego prezydenta, organizatorzy zadeklarowali uzyskanie około 21 tys. podpisów. Kolejna próba, podjęta z inicjatywy działaczy łódzkiego SLD, zakończyła się skutecznie zebraniem do października 2009 około 85 tys. podpisów[2]. Referendum odbyło się 17 stycznia 2010, frekwencja wyniosła 22,2%, wobec czego wyniki głosowania okazały się wiążące[3]. Według oficjalnych rezultatów ponad 95%[4] głosujących opowiedziało się za przedterminowym odwołaniem Kropiwnickiego z urzędu prezydenta miasta. Urząd przestał pełnić 22 stycznia 2010, w dniu ogłoszenia wyników referendum w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego[5].
We wrześniu 2010 został doradcą prezesa Narodowego Banku Polskiego, Marka Belki[6].
28 sierpnia 2006 odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[7]. Także w 2006 został przyjęty do Międzynarodowego Zakonu Rycerskiego Świętego Jerzego jako członek honorowy tej organizacji. Jest również kawalerem Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie[8].
18 maja 2012 odznaczony Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego[9].
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||||