| Jerzy Kulej | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 października 1940 Częstochowa |
| Poseł IV kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Socjaldemokracja Polska |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 18 października 2005 |
| Odznaczenia | |
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
Jerzy Zdzisław Kulej (ur. 19 października 1940 w Częstochowie[1]) – polski pięściarz, dwukrotny mistrz olimpijski, komentator sportowy, poseł na Sejm IV kadencji.
Spis treści |
Karierę boksera rozpoczął w 1955 w Starcie Częstochowa. W 1958 zadebiutował w reprezentacji Polski, której trenerem był wówczas Feliks Stamm. W 1963 na mistrzostwach Europy w Moskwie wywalczył złoty medal w wadze lekkopółśredniej, pokonując obrońcę złotego medalu Aloizsa Tumiņša z ZSRR.
Pierwszy złoty medal olimpijski wywalczył na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio w 1964. W walce finałowej pokonał reprezentanta ZSRR Jewgienija Frołowa. W 1965 ponownie został mistrzem Europy, a w 1967 wicemistrzem.
Na olimpiadzie w Meksyku powtórzył sukces z Tokio i po pojedynku z Kubańczykiem Enrique Regüeiferosem zdobył drugi złoty medal (wygrał stosunkiem głosów 3:2 przy punktacji sędziów 59:58, 60:59, 60:59, 59:60, 59:60).
W trakcie kariery bokserskiej stoczył 348 walk, 317 wygrał, 6 zremisował i 25 przegrał.
W 1972 ukończył studia na Wydziale Nauczycielsko-Trenerskim Akademii Wychowania Fizycznego. W 1976 zagrał w filmie Przepraszam, czy tu biją? w reżyserii Marka Piwowskiego. Pracuje jako komentator sportowy m.in. na antenie Polsatu Sport.
Od 1975 do 1990 należał do PZPR. W wyborach parlamentarnych w 1993, jako kandydat Polskiej Partii Przyjaciół Piwa, bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Samoobrony – Leppera w województwie częstochowskim (otrzymał 2677 głosów).
W latach 2001–2005 był posłem na Sejm wybranym z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej z okręgu warszawskiego. W 2004 przeszedł do Socjaldemokracji Polskiej, w 2005 bezskutecznie z jej ramienia ubiegał się o reelekcję w wyborach parlamentarnych.
W 1995 otrzymał Nagrodę im. Aleksandra Rekszy, a w 1998, za wybitne zasługi dla ruchu olimpijskiego, za działalność na rzecz rozwoju i propagowania kultury fizycznej oraz osiągnięcia sportowe, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||