| Jerzy Mazur | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 sierpnia 1953 Hawłowice |
|
| biskup diecezjalny irkucki | ||
| Okres sprawowania | 2002–2003 | |
| biskup diecezjalny ełcki | ||
| Okres sprawowania | od 2003 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | łaciński | |
| Inkardynacja | werbiści | |
| Śluby zakonne | 8 września 1978 | |
| Prezbiterat | 22 kwietnia 1979 | |
| Nominacja biskupia | 23 marca 1998 | |
| Sakra biskupia | 31 maja 1998 | |
| Sukcesja apostolska | |||||
| Data konsekracji | 31 maja 1998 | ||||
| Konsekrator | John Bukovsky | ||||
| Współkonsekratorzy | Joseph Werth Julian Gbur |
||||
|
|||||
Jerzy Mazur (ur. 6 sierpnia 1953 w Hawłowicach) – polski biskup rzymskokatolicki, werbista, biskup diecezjalny irkucki w latach 2002–2003, biskup diecezjalny ełcki od 2003.
Po maturze wstąpił do Seminarium Duchownego Zgromadzenia Słowa Bożego (werbistów) w Pieniężnie, które ukończył, przyjmując święcenia kapłańskie 22 kwietnia 1979 z rąk arcybiskupa Ignacego Tokarczuka. Studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie.
W latach 1983–1986 pracował w Ghanie. W 1986 został przeniesiony do prowincji polskiej, gdzie sprawował funkcję prefekta, a od 1987 był wykładowcą misjologii w Misyjnym Seminarium Duchownym Księży Werbistów w Pieniężnie. Od 1989 był także radcą prowincjalnym w polskiej prowincji werbistów.
W 1992 podjął pracę w Baranowiczach. Był m.in. założycielem i dyrektorem Kolegium Katechetycznego, ojcem duchownym kapłanów diecezji pińskiej oraz archidiecezji mińsko-mohylewskiej, proboszczem parafii Matki Bożej Fatimskiej w Baranowiczach. Jako proboszcz tworzył od podstaw parafię, rozpoczął i zakończył budowę kościoła.
W latach 1994–1998 był redaktorem czasopisma „Dialog” ukazującego się w językach rosyjskim, białoruskim i polskim. Od 1994 sprawował funkcję przewodniczącego Komisji Katechetycznej Diecezji Pińskiej. W 1996 został członkiem Komisji Organizacyjnej Synodu Archidiecezji Mińsko-Mohylewskiej i Diecezji Pińskiej oraz sekretarzem Komisji Koordynacyjnej tegoż Synodu, a od 1997 był odpowiedzialny za sprawy ekumeniczne w przygotowaniu do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. W zgromadzeniu werbistów pełnił funkcję superiora dystryktu od 1992, a w 1997 został superiorem regionalnym Regii Ural, obejmującej terytorium Białorusi, Rosji i Ukrainy.
23 marca 1998 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym dla administratury apostolskiej azjatyckiej części Rosji (Syberii). Sakry biskupiej udzielił mu 31 maja 1998 ówczesny nuncjusz apostolski w Rosji, abp John Bukovsky. Gdy 18 maja 1999 Jan Paweł II utworzył oddzielną administraturę apostolską Syberii Wschodniej z siedzibą w Irkucku, został pierwszym jej administratorem apostolskim. 11 lutego 2002 wraz z podniesieniem dotychczasowych czterech administratur apostolskich na terenie Rosji do rangi diecezji i utworzeniem m.in. diecezji św. Józefa w Irkucku został pierwszym biskupem diecezjalnym nowej jednostki terytorialnej.
Na wszystkich tych urzędach biskup działał aktywnie i dyplomatycznie, starał się znaleźć wspólny język z miejscowymi władzami państwowymi i kościelnymi, zwłaszcza Kościoła prawosławnego. Między innymi głównie dzięki jego staraniom i zaangażowaniu w Roku Jubileuszowym 2000 konsekrowano w Irkucku katedrę katolicką. 19 kwietnia 2002, wracając do Irkucka, został zatrzymany na lotnisku w Moskwie i wysłany przymusowo samolotem tego samego dnia z powrotem do Polski. Od tego czasu przebywał w Polsce, w podwarszawskich Michałowicach w domu werbistów, skąd kierował diecezją św. Józefa w Irkucku do 17 kwietnia 2003, kiedy został mianowany przez papieża Jana Pawła II biskupem diecezjalnym ełckim. W 2011 został wybrany przewodniczącym Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji[1].
| Poprzednik – |
Biskup irkucki 2002–2003 |
Następca Cyryl Klimowicz |
|
||||||||