Jerzy Mioduszewski (ur. 25 grudnia 1927 w Ołtarzach) – polski matematyk specjalizujący się w topologii, w szczególności w teorii continuów oraz w historii matematyki. W 1947 ukończył liceum ogólnokształcące w Łomży. W latach 1947–1952 studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim, broniąc pracy magisterskiej napisanej pod kierunkiem Bronisława Knastera, dotyczącą continuów nieprzywiedlnych.
[edytuj] Publikacje książkowe
- Wykłady z topologii. Cz. 1, Wstęp z teorii kategorii. Uniwersytet Śląski, Katowice 1971.
- Wykłady z topologii. Cz. 2, Przestrzenie topologiczne ogólne. Uniwersytet Śląski, Katowice 1971.
- Matematyka przełomu XIX i XX wieku: nurt mnogościowy: materiały III Ogólnopolskiej Szkoły Historii Matematyki, Jaworze 1988 / [red. nauk. Jerzy Mioduszewski]. Uniwersytet Śląski, Katowice 1992.
- Wykłady z topologii: topologia przestrzeni euklidesowych. Uniwersytet Śląski, Katowice 1994.
- Ciągłość: szkice z historii matematyki. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1996.
- Wykłady z topologii: zbiory spójne i kontinua. Uniwersytet Śląski, Katowice 2003
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne