| Jerzy Podbrożny | ||
| Imię i nazwisko | Jerzy Piotr Podbrożny | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 grudnia 1966 Przemyśl, Polska |
|
| Pseudonim | Gumiś, Guma | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 176 cm | |
| Masa ciała | 79 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1976-1986 1986-1989 1989-1991 1991-1993 1994-1996 1996-1997 1997-1998 1998-1999 2000 2001 2001-2002 2002 2003 2003-2004 2004-2005 2005-2006(j) 2011-2012 Ogółem w I lidze |
Polonia Przemyśl Resovia Rzeszów Igloopol Dębica Lech Poznań Legia Warszawa CP Merida CD Toledo Chicago Fire Zagłębie Lubin Pogoń Szczecin Amica Wronki Wisła Płock Widzew Łódź Świt - Victoria Września Iskra Zgłobień |
26 (7) 85 (48) 78 (45) 27 (11) 23 (6) 14 (1) 4 (0) 17 (4) 3 (0) - 277 (122) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1992-1995 | 6 (0) | |
Jerzy Piotr Podbrożny (ur. 17 grudnia 1966 w Przemyślu) – były polski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Trener i menadżer piłkarski.
Spis treści |
Był dwukrotnym królem strzelców polskiej Ekstraklasy w barwach Lecha Poznań w latach: 1992 (wspólnie z Mirosławem Waligórą) i 1993. Jerzy Podbrożny jest 11 w rankingu najlepszych strzelców wszech czasów polskiej ekstraklasy z liczbą 122 bramek (Igloopol Dębica 7, Lech Poznań 48, Legia Warszawa 45, Zagłębie Lubin 11, Pogoń Szczecin 6, Amica Wronki 1, Widzew Łódź 4). Wyprzedza takich graczy jak Grzegorz Lato, Ernest Wilimowski i Maciej Żurawski. Był uczestnikiem Ligi Mistrzów w barwach Legii Warszawa (1995–1996).
W czasie swojej długoletniej kariery Jerzy Podbrożny grał także w dwóch hiszpańskich zespołach – CP Merida i CD Toledo oraz w amerykańskim Chicago Fire. Po sezonie 2003-2004, spędzonym w Świcie Nowy Dwór Mazowiecki, ogłosił zakończenie kariery.
Na rundę jesienną 2005-2006 zdecydował się powrócić jednak na boisko, reprezentując barwy Victorii Września.
W reprezentacji Polski rozegrał 6 spotkań, nie strzelając gola.
W 2005 roku rozpoczął karierę szkoleniowca.
Do końca 2011 był dyrektorem sportowym w Resovii Rzeszów[1].