Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jerzy Sołtan | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 marca 1913 Prezma |
| Data i miejsce śmierci | 16 września 2005 Boston |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | architektura |
| Styl | modernizm |
Jerzy Sołtan herbu Sołtan (ur. 6 marca 1913 w Prezmie, zm. 16 września 2005 w Bostonie) – wybitny polski architekt, profesor uniwersytetu Harvard i dziekan Wydziału Architektury w latach 1967-1974, współpracownik Le Corbusiera; syn Władysława.
Urodził się w Prezmie (obecnie Łotwa) i w latach 1931-1935 studiował na Politechnice Warszawskiej. W czasie kampanii wrześniowej w 1939 dostał się do niewoli. W obozie jenieckim przetłumaczył książkę Quand les Cathédrales étaient blanches (pol. Kiedy Katedry Były Białe) Le Corbusiera i prowadził z nim korespondencję, co zaowocowało wyjazdem po wojnie na studia do Francji. Tutaj brał udział w prawie wszystkich ważnych, powojennych pracach projektowych francuskiego architekta.
Po 4 latach Sołtan wrócił do Polski. W 1954 rozpoczął pracę pedagogiczną na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w Zakładach Artystyczno-Badawczych których był twórcą i do 1967 główną postacią[1]. Pomimo przeciwności natury politycznej udało mu się zebrać zespół architektów, z którym zaprojektował takie obiekty jak kompleks sportowy Warszawianka, wnętrza dworca Warszawa Śródmieście, bar Wenecja w Warszawie, dom towarowy w Olsztynie czy pawilon polski na Wystawie Światowej w Brukseli (1958).
W 1959 na zaproszenie Jeana Luisa Serta wyjechał z wykładami do Harvardu, gdzie w 1961 przebywał jako profesor wizytujący, a od 1965 jako profesor zwyczajny. W latach 1967-1974 został dziekanem tamtejszego Wydziału Architektury, a w 1975 dyrektorem Programu Przestrzennego Kształtowania Miast. W roku 1979 przeszedł na emeryturę.
Oprócz działalności na uczelni profesor Sołtan był członkiem licznych towarzystw naukowych na świecie (znał 7 języków). Poza architekturą zajmował się także rzeźbą, grafiką i sztuką użytkową.
