Jerzy Oskar Stuhr (ur. 18 kwietnia 1947 w Krakowie) – polski aktor filmowy i teatralny, profesor sztuki oraz reżyser.
Jest ojcem aktora Macieja Stuhra oraz artystki malarki Marianny Stuhr.
Przodkowie Anna z domu Thill i Leopold Stuhr przyjechali do Krakowa z powiatu Mistelbach w Dolnej Austrii w 1879[1].
Do ukończenia szkoły średniej (III Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego) mieszkał z rodzicami w Bielsku-Białej. Następnie powrócił do Krakowa, gdzie ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie.
Następnie rozpoczął pracę jako aktor w Starym Teatrze w Krakowie. Szerokiej publiczności w Polsce stał się znany w połowie lat siedemdziesiątych jako współprowadzący (wraz z Bogusławem Sobczukiem) programy telewizyjne z cyklu Spotkanie z Balladą.
W latach 1990–1996 i 2002–2008 był rektorem PWST w Krakowie. W 2006 wszedł w skład rady programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej. Jest także przewodniczącym rady Fundacji Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im. księdza Józefa Tischnera[2]. Organizację tę wspiera od 2004.
Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1994[3].
We wrześniu 2011 Jerzy Stuhr trafił na leczenie do szpitala onkologicznego w związku z problemami z gardłem, a lekarze potwierdzili nowotwór krtani[4]. Aktor miał poważne problemy zdrowotne już wcześniej – przeszedł zawał serca, co zaowocowało napisaniem książki Sercowa choroba, czyli moje życie w sztuce[2].
[edytuj] Ordery i odznaczenia
[edytuj] Inne nagrody i wyróżnienia
[edytuj] Wybrane role teatralne
[edytuj] Wybrana filmografia
- 1971: Trzecia część nocy, jako laborant
- 1976: Blizna, jako asystent Bednarza
- 1976: Spokój, jako Antoni Gralak
- 1977: Wodzirej, jako Lutek Danielak
- 1978: Seans, jako Tomer Partyka
- 1978: Bez znieczulenia , jako Jerzy Porębowicz, adwokat Ewy Michałowskiej
- 1979: Szansa, jako Zbyszek Ejmont, nauczyciel historii
- 1979: Amator, jako Filip Mosz
- 1980: Z biegiem lat, z biegiem dni..., jako Alfons Fikalski, aranżer wieczorów tanecznych
- 1981: Przypadek, jako działacz ZSMP
- 1981: Wojna światów - Następne stulecie, jako adwokat
- 1983: Seksmisja, jako Maksymilian Paradys
- 1984: O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji, jako Soft
- 1985: Ga, ga. Chwała bohaterom, jako urzędnik
- 1985: Medium, jako Georg Netz
- 1986: Bohater roku, jako Lutek Danielak
- 1987: Kingsajz, jako Szyszkownik Kilkujadek
- 1987: Łuk Erosa, jako docent Stanisław Ciąglewicz
- 1988: Dekalog X, jako Jerzy Janicki
- 1988: Obywatel Piszczyk, jako Jan Piszczyk
- 1990: Deja vu, jako Johnny Pollack
- 1991: Życie za życie. Maksymilian Kolbe jako Prałat
- 1993: Uprowadzenie Agaty, jako ojciec Agaty
- 1993: Trzy kolory. Biały, jako Jurek
- 1994: Spis cudzołożnic, jako Gustaw
- 1997: Historie miłosne, jako adiunkt, ksiądz, pułkownik, więzień
- 1997: Kiler, jako Komisarz Jerzy Ryba
- 1999: Kiler-ów 2-óch, jako Komisarz Jerzy Ryba
- 1999: Tydzień z życia mężczyzny, jako Adam Borowski
- 2000: Duże zwierzę, jako Zygmunt Sawicki
- 2001: Down House, jako Ogólne Ivolgin
- 2003: Pogoda na jutro, jako Józef Kozioł
- 2003: Show, jako szef stacji
- 2004: Arje, jako Arje moskiewski kardiolog
- 2005: Doskonałe popołudnie, jako Andrzej
- 2007: Korowód, jako rektor
- 2009: Mistyfikacja, jako Witkacy
- 2010: Io sono con te
- 2011: Habemus papam – mamy papieża, jako rzecznik prasowy Watykanu
- 2012: Giewont jako Oskar
[edytuj] Polski dubbing
[edytuj] Pozostała twórczość
- Publikacje książkowe
- Sercowa choroba, czyli moje życie w sztuce. Czytelnik, Warszawa 1992
- Ucieczka do przodu! Jerzy Stuhr od A do Z w wywiadach Marii Malatyńskiej (Maria Malatyńska). Znak, Kraków 2007
- Stuhrowie. Historie rodzinne. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008]
- Współpraca radiowa
Współpracował z RMF FM przy kampanii "Prawda czy fałsz?" oraz czytał Przygody dobrego wojaka Szwejka. Został członkiem rady programowej radia RMF Classic.
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne