| Jerzy Wolff | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 marca 1902 Pokrzywnica |
| Data i miejsce śmierci | 8 grudnia 1985 Laski |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 1952 |
Jerzy Wolff (ur. 4 marca 1902 w Pokrzywnicy, zm. 8 grudnia 1985 w Laskach) - ksiądz rzymskokatolicki, malarz, grafik, krytyk sztuki.
Spis treści |
Pochodził z warszawskiej rodziny księgarzy. Jego dziad August Robert Wolff był współzałożycielem wydawnictwa Gebethner i Wolff.
Wcześnie osierocony przez ojca wychowywał się pod opieką matki pod Sandomierzem i w Warszawie. Absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uczeń Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, Ignacego Pieńkowskiego i Jana Wojnarowskiego. Po studiach w czasie pobytu w Paryżu był współzałożycielem Komitetu Paryskiego.
W okresie międzywojennym swoje prace wystawiał na różnych wystawach w kraju i za granicą. Był krytykiem sztuki, jednym z odkrywców talentu Nikifora i kolekcjonerem jego malarstwa.
W czasie II wojny światowej mieszkał w Wilczycach. W 1945 roku przez krótki okres przebywał na Lubelszczyźnie. Później powrócił do Warszawy. Był członkiem Zrzeszenia Polskich Artystów Plastyków "Zwornik".
W kilka lat po zakończeniu wojny poczuł powołanie do życia duchownego. W 1952 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w kilku podwarszawskich parafiach archidiecezji warszawskiej. Od 1958 roku związany był z Zakładem dla Niewidomych w Laskach. Łączył wtedy posługę duszpasterską z pracą malarską.
Tworzył w dziedzinie malarstwa i grafiki, zajmował się publicystyką artystyczną, wykonywał temperowe dekoracje ścian kościołów. Wypracował własny styl operowania światłem i kolorem.
Większość jego prac znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.