Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jerzy Zubrzycki | |
| Data i miejsce urodzenia | 12 stycznia 1920 Kraków |
| Imię i nazwisko przy narodzeniu | Jerzy Benedykt Zubrzycki |
| Data i miejsce śmierci | 20 maja 2009 Canberra |
| Zawód | socjolog |
| Narodowość | polska |
| Tytuł | profesor |
| Edukacja | Centrum Wyszkolenia Kawalerii |
| Alma Mater | London School of Economics |
| Uczelnia | Australian National University |
| Wydział | Socjologii |
| Stanowisko | dziekan |
| Wyznanie | rzymskokatolickie |
| Rodzice | Józef Zubrzycki Zofia z d. Madeyska |
| Małżeństwo | Aleksandra Zubrzycka |
| Odznaczenia | |
      |
|
Jerzy Benedykt Zubrzycki (ur. 12 stycznia 1920 w Krakowie, zm. 20 maja 2009 w Canberze) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, socjolog, "ojciec" australijskiej polityki wielokulturowości[1].
Spis treści |
Był synem Józefa i Zofii z Madeyskich[2]. Ukończył II Liceum im. Sobieskiego w Krakowie.
W okresie od 30 września 1938 do 15 lipca 1939 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Po ukończeniu szkolenia, w stopniu plutonowego podchorążego skierowany został na praktykę w 8 Pułku Ułanów księcia Józefa Poniatowskiego. W składzie pułku wziął udział w kampanii wrześniowej, podczas której dostał się do niewoli i zbiegł z transportu jeńców wojennych. Uczestniczył w organizowaniu Polski Podziemnej. Pełnił odpowiedzialne funkcje w VI Oddziale Sztabu Wodza Naczelnego oraz Głównej Komendzie Armii Krajowej. Był pierwszym oficerem łącznikowym, który dotarł z kraju do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w SOE. Nadzorował wysyłanie cichociemnych nad Polskę. Uczestniczył w przerzucie z Polski do Londynu rakiety V-2, za co otrzymał Order Imperium Brytyjskiego. Koordynował w 1944 z Brindisi loty alianckie nad powstańczą Warszawę[3].
W latach 1949-1952 wykładał socjologię i historię gospodarczą w Polish University College w Londynie. W latach 1952-1955 był pracownikiem naukowo-badawczym w Dziale Studiów w British Foreign Office[2]. Do Australii przybył w 1956. Wykładał demografię i socjologię na Australijskim Uniwersytecie Narodowym w Canberze. W 1970 założył i zorganizował wydział socjologii, którym kierował aż do przejścia na emeryturę w 1986. Przyczynił się do zorganizowania lektoratu języka polskiego na tej uczelni[4]. Przewodniczył Australian Ethnic Council i miał miejsce w radzie Australian Institute of Multicultural Affairs[3]. Był członkiem Papieskiej Akademii Nauk Społecznych oraz założycielem czasopisma "The Australian and New Zeland Journal of Sociology"[2].
W 1998 został doktorem honoris causa poznańskiego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.
