Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Jwgienij Nikołajewicz Siergiejew (ur. w 1887, zm. w 1937 w Moskwie) – oficer armii Imperium Rosyjskiego. Komandarm 2 rangi (dowódca armii 2 stopnia).
Ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego . W czasie I wojny światowej walczył na frontach.
Po rewolucji październikowej w lipcu 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. W latach 1918–1919 na stanowiskach sztabowych w dywizjach i armiach.
W kwietniu 1920 roku objął dowództwo nad wojskami zapasowymi Frontu Zachodniego M. Tuchaczewskiego. W maju i czerwcu 1920 roku dowodził Północną Grupą Wojsk 15 Armii. Następnie do sierpnia dowódca 4 Armii. Po ranieniu w sierpniu i wrześniu pozostawał w dyspozycji dowódcy Frontu.
Po wojnie polsko-bolszewickiej służył w Białoruskim Okręgu Wojskowym, był wykładowcą Akademii Sztabu Generalnego.
Oskarżony o zdradę, padł ofiarą czystek stalinowskich.
Swój udział w ofensywie Tuchaczewskiego na Polskę przedstawił w książce pt. "Od Dźwiny ku Wiśle", przetłumaczonej na język polski.
J. Odziemkowski Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919–1920, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2004
