| Ten artykuł od 2010-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Jewhen Nahirnyj, ukr. Євге́н Васи́льович Нагі́рний (ur. 13 sierpnia 1885 w Rudnie koło Lwowa – zm. 8 czerwca 1951) – ukraiński architekt, syn Wasyla Nahirnego.
Po ukończeniu gimnazjum, w 1903 zdał egzaminy na wydział architektury Politechniki[potrzebne źródło] Lwowskiej. Byłzaangażowany w walkę o ukraiński uniwersytet we Lwowie, w związku z czym był aresztowany przez policję[potrzebne źródło]. Po zwolnieniu kontynuował studia, kończąc je w 1912. Duży wpływ na jego formowanie jako architekta mieli profesor Iwan Lewicki i architekt Wawrzyniec Dayczak, w których pracowniach odbywał staż, jednak największy twórczość jego ojca. Po ukończeniu studiów na początku pracował w pracowni ojca.
Ich twórcza współpraca została przerwana przez I wojnę światową. W 1915 został aresztowany przez władze austriackie i internowany.
Powróciwszy z internowania, zajmował się odbudową budynków w Dolinie. Po śmierci ojca oraz młodej żony, wraz z maleńką córką powrócił do Lwowa. W 1922 założył własne biuro architektoniczne, które działało do 1940.[potrzebne źródło]
W 1939 po włączeniu Lwowa do Ukraińskiej SRR, wraz z M. Mikułą stworzył lwowski oddział Związku Architektów Ukrainy. Do końca życia był zastępcą przewodniczącego Związku, kierując sekcją ochrony zabytków lwowskiego Komitetu Obwodowego.
Wykładał na Politechnice Lwowskiej, a od 1947 w Lwowskim Państwowym Instytucie Sztuki.[potrzebne źródło]
Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.