| Jingyuan (King Yuen) |
|
"Jingyuan" (lub "Laiyuan") |
|
| Historia | |
| Stocznia | Vulcan, Szczecin |
| Położenie stępki | 1885 |
| Wodowanie | 3 stycznia 1887 |
| Wejście do służby | lipiec 1887 |
| Los okrętu | zatopiony 17 września 1894 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 2900 ton |
| Długość | 82,4 m[1] |
| Szerokość | 12 m |
| Zanurzenie | 5,1 m |
| Prędkość | 15,5 węzła[2] |
| Załoga | 202-270[3] |
| Napęd | |
| 2 maszyny parowe, moc indykowana 4400 KM, 4 kotły parowe, 2 śruby | |
Jingyuan (經遠), w starszych systemach transkrypcyjnych spotykanych w literaturze t. King Yuan lub King Yuen – chiński krążownik pancerny z końca XIX wieku, jeden z dwóch okrętów typu Jingyuan.
Zbudowany w niemieckiej stoczni Vulcan w Szczecinie. Położenie stępki pod koniec 1885, wodowany 3 stycznia 1887[3]. Przejęty przez marynarkę chińską w lipcu 1887, po czym w zespole z bliźniaczym "Laiyuan" i dwoma zbudowanymi w Wielkiej Brytanii krążownikami typu Zhiyuan (Chih Yuan), dotarł w listopadzie 1887 do Xiamen w Chinach, a na wiosnę 1888 dołączył docelowo do Floty Beiyang.
Pierwszym dowódcą był Lin Yongsheng[3]. Został zatopiony 17 września 1894 przez okręty japońskie podczas bitwy u ujścia Yalu.
Spis treści |