| Imię i nazwisko | Joachim Jerzy Marx | |
| Data i miejsce urodzenia |
31 sierpnia 1944 Gliwice, Niemcy |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 180 cm | |
| Masa ciała | 75 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
1959-1963 1963-1969 1969-1975 1975-1979 1979-1982 |
GKS Sośnica GKS Gliwice Gwardia Warszawa Ruch Chorzów RC Lens US Noeux-les-Mines |
82 (36) 162 (66) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1966-1975 | 23 (10) | |
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Joachim Jerzy Marx (ur. 31 sierpnia 1944 w Gliwicach[1]) - były polski piłkarz, obecnie trener piłkarski, występujący dawniej na pozycji środkowego napastnika lub obrońcy. Reprezentant Polski, złoty medalista olimpijski 1972 z Monachium.
Piłkarską karierę Joachim Marx, ps. Asiu, rozpoczynał w lokalnym klubie Sośnica Gliwice. W 1959 przeniósł się do GKS Gliwice, w którym grał w niższych ligach do 1963, kiedy to stał się pierwszoligowym zawodnikiem Gwardii Warszawa.
Najlepsze lata klubowej kariery przeżywał jednak na Śląsku, w Ruchu Chorzów, w którym grał w latach 1969–1975, rozgrywając 162 mecze w ekstraklasie i zdobywając 66 bramek. W 1974 i 1975 wywalczył tytuły mistrza Polski z Ruchem, zaś w 1974 Puchar Polski, w którym „Niebiescy” po dwóch golach Marksa pokonali jego były klub Gwardię Warszawa.
Po zakończeniu kariery w Polsce, wyemigrował do Francji, gdzie występował w klubie RC Lens w latach 1975–1979. Z klubem z Lens zdobył wicemistrzostwo Ligue 1 w 1977 r. Karierę zakończył w 1982 w prowincjonalnym klubie US Nœux-les-Mines.
Po zakończeniu kariery zawodniczej założył szkółkę piłkarską w Liévin. Obecnie prowadzi szkołę piłkarską reprezentacji Francji w Lens.
Reprezentacyjną karierę Joachim Marx rozpoczął w 1966, debiutując w meczu z Izraelem (0:0). W reprezentacji rozegrał 23 mecze, w których strzelił 10 goli. Do dorobku tego wpisują się również 4 występy w reprezentacji olimpijskiej i 2. zdobyte w niej bramki. Najlepszy mecz rozegrał w 1970 z Danią w Warszawie, w którym zdobył trzy bramki. Na Olimpiadzie w Monachium nie był podstawowym zawodnikiem, wystąpił jedynie w meczach z Danią (1:1) i Ghaną (4:0). Niestety choroba uniemożliwiła mu występ na Mistrzostwach Świata 1974, jednak w 1975 wrócił do kadry 8 października 1975 na mecz z Węgrami (2 bramki). Reprezentacyjną karierę zakończył w tym samym roku meczem z Włochami (0:0).
źródła: Strona PKOl; Piłka nożna, ludzie, drużyny, mecze, S. Grzegorczyk, J. Lechowski, M. Szymkowiak, MAW, Warszawa 1981
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||