Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Joe Mercer | ||
| Imię i nazwisko | Joseph Mercer | |
| Data i miejsce urodzenia |
9 sierpnia 1912 Ellesmere Port, Anglia  |
|
| Data i miejsce śmierci |
9 sierpnia 1990 Liverpool, Anglia |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1932–1946 1946–1955 |
Everton Arsenal |
170 (1) 247 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1938–1939 | Anglia |
5 (0) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1955–1958 1958–1964 1965–1971 1972–1974 1974 |
Sheffield United Aston Villa Manchester City Coventry City Anglia (tymczasowo) |
|
Joseph Mercer OBE (ur. 9 sierpnia 1914 w Ellesmere Port, zm. 9 sierpnia 1990 w Liverpoolu) – angielski piłkarz i trener piłkarski. Na przełomie lat 60. i 70. był szkoleniowcem Manchesteru City, z którym najpierw awansował do Premiership, a później – w 1970 roku – triumfował w finale Pucharu Zdobywców Pucharów. W 1974 roku pełnił funkcję tymczasowego selekcjonera reprezentacji Anglii.
Spis treści |
Był lewonożnym pomocnikiem. Zaczynał sportową przygodę w lokalnym klubie Ellesmere Port FC. W wieku 18 lat zapisał się do szkółki piłkarskiej Evertonu, w którego barwach rozegrał następnie 186 meczów i zdobył mistrzostwo kraju w sezonie 1938-1939. W czasie II wojny światowej służył w angielskiej armii (dosłużył się stopnia sierżanta) i występował w reprezentacji Anglii, której został kapitanem.
W 1946 roku, po czternastu latach gry w Evertonie, przeszedł do Arsenalu za 9 tysięcy funtów. Powodem odejścia była kłótnia z managerem Theo Kellym, który nie chciał pokryć kosztów rehabilitacji kontuzjowanego wówczas Mercera. W Arsenalu otrzymał opaskę kapitana i wkrótce potem poprowadził zespół do dwukrotnego triumfu w rozgrywkach o mistrzostwo kraju i raz – w 1950 roku – do zwycięstwa w Pucharze Anglii. Zakończył sportową karierę cztery lata później. Miał wtedy czterdzieści lat.
Rok po zakończeniu piłkarskiej kariery zastąpił zmarłego kilka tygodni wcześniej Rega Freemana na stanowisku trenera Sheffield United F.C.. Jego pierwsza szkoleniowa przygoda zakończyła się spadkiem drużyny z pierwszej ligi angielskiej (Division One). Przez dwa kolejne sezony prowadził zespół w drugiej lidze.
W grudniu 1958 roku przeniósł się do pierwszoligowej Aston Villi. Mimo iż jeszcze w tym samym sezonie doprowadził ją do półfinału Pucharu Anglii, to, po raz drugi w karierze, musiał przełknąć gorzki smak spadku z ligi. Po tym wydarzeniu znacznie odmłodził zespół (znany od tej pory jako Nieletni Mercera) i już w 1961 roku triumfował z nim w inauguracyjnych rozgrywkach o Puchar Ligi Angielskiej.
Po odejściu z Birmingham został szkoleniowcem Manchesteru City. W latach 1965-1972 osiągnął z tym klubem największe sukcesy w całej jego historii, niepowtórzone po dziś dzień. Najpierw wprowadził zespół do Division One, po czym w ciągu dwóch lat zdobył mistrzostwo Anglii, Puchar Anglii, Puchar Ligi Angielskiej oraz Puchar Zdobywców Pucharów. W meczu finałowym PZP rozgrywanym 29 kwietnia 1970 roku na stadionie w Wiedniu podopieczni Mercera pokonali Górnik Zabrze.
Później na prawie dziesięć lat związał się z Coventry City. Najpierw był trenerem tego klubu, a później dyrektorem technicznym. W międzyczasie, po rezygnacji Alfa Ramseya z funkcji selekcjonera reprezentacji Anglii tymczasowo, od maja do października 1974 roku, prowadził drużynę narodową. Jego bilans: 7 meczów, 3 wygrane – 3 remisy – 1 porażka. Za największy sukces poczytuje mu się remisy z RFN i Argentyną.
W latach 80. znacznie ograniczył swoją aktywność zawodową. Zmarł w dniu swoich siedemdziesiątych szóstych urodzin, miesiąc po tym, jak reprezentacja Anglii, prowadzona przez Bobby'ego Robsona, zajęła czwarte miejsce na mistrzostwach świata.
|
|||||||
|
|||||
