Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Joel Casamayor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Joel Casamayor
Pseudonim El Cepillo
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1971
Guantanamo
Narodowość Kuba Kuba
Styl leworęczny
Kategoria wagowa super piórkowa/lekka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 45
Zwycięstwa 38
Nokauty 22
Porażki 6
Remisy 1
No contests 0
Dorobek medalowy
Olympic rings.svg Igrzyska olimpijskie
Złoto Barcelona 1992 boks (waga kogucia)
Mistrzostwa świata
Srebro Tampere 1993 (waga kogucia)

Joel Casamayor Johnson, przydomek bokserski El Cepillo (ur. 12 lipca 1971) w Guantanamokubański bokser zawodowy; trzykrotny mistrz świata w dwóch kategoriach wagowych; złoty medalista Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie.

[edytuj] Kariera amatorska

Jego bilans walk amatorskich to 363 zwycięstw i 30 porażek.

W boskie amatorskim walczył w wadze koguciej (do 54 kilogramów). Oprócz olimpijskiego złota ma na swoim koncie srebrny medal mistrzostw świata z Tampere w roku 1993 i mistrzostwo świata junorów z 1989 roku.


Walki olimpijskie 1992 Barcelona (waga kogucia)

  1. Pokonał Venkatesan Devarajan (India) punkty.
  2. Pokonał Riadh Klaai (Tunisia) punkty.
  3. Pokonał Roberto Jalnaiz (Philippines) nokaut 1 runda.
  4. Pokonał Mohammed Achik (Morocco) Techniczy nokaut 1 runda.
  5. Pokonał Wayne McCullough (Ireland) punkty.

[edytuj] Kariera Zawodowa

Joel Casamayor karierę zawodową rozpoczął 20 września 1996r pokonując, przeciętnego Davida Chamendisa. Po stoczeniu kilkunastu walk i pokonaniu m.in byłego mistrza WBA w wadze super koguciej Julio Gervacio (30-7-2 23KO) dostał, szansę zaboksowania o tytuł NABF.

W 1999r. dostał szansę walki o pas WBA World Interim(tytuł tymczasowy) pokonując Antonio Hernandeza (53-24(41KO). Po kilku obronach tytułu Casamayor chciał dołożyć do pasa WBA Pas WBO a jego przeciwnikiem był nie pokonany, wtedy Acelino Freitas(38-2 32KO). Po ciekawym zaciętym pojedynku zwyciężył Freitas zostając posiadaczem pasów prestiżowych federacji WBA i WBO w wadze super piórkowej.

W 2003r Jego przeciwnikami byli Diego Corrales oraz Nate Campbell. W 2004 odbył się rewanż Corralesa z Casamayorem wygrał ten pierwszy przez niejednogłośną decyzję sędziów, wynik walki był kontrowersyjny.

Po nieudanym odzyskaniu tytułu "El Cepillo" przeszedł do kategorii lekkiej gdzie w 2 walce otrzymał propozycję walki o pas WBC w kategorii lekkiej. Casamayor przegrał przez niejednogłośną decyzję sędziów.

W 2006r. odbudował się i pokonał przez niejednogłośną decyzję Diego Corralesa była to ich 3 walka, i zdobył tytuł WBC w kategorii lekkiej.

w 2008r. Niespodziewanie wygrał z dobrze rokującym prospektem Michael Katsidis zdobywając tytuł WBO Interim. W następnej walce jego przeciwnikiem była gwiazda i król wagi lekkiej Juan Manuel Marquez Casamayor przegrał przez TKO w 11 starciu na kartach punktowych w chwili przerwania walki, na kartach punktowych widniał remis 95:95 95:95 oraz 97:93 dla Marqueza. W 2011r. dostał szansę walki o tytuł WBO a jego przeciwnikiem był posiadacz tytułu Timothy Bradley. Joel leżał na deskach trzy razy w tej walce.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Joel_Casamayor&oldid=30743183
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty