Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Johan Huizinga, wym. ˈjoːɦɑn 'ɦœyzɪŋaː, (ur. 7 grudnia 1872 w Groningen, zm. 1 lutego 1945 w De Steeg k. Arnhem) – holenderski historyk, eseista i językoznawca, autor słynnego dzieła Jesień Średniowiecza, w którym prezentuje panoramiczny obraz kultury i życia społecznego u schyłku średniowiecza.
Napisał również książki: Homo ludens (1938), Kultura XVII-wiecznej Holandii oraz biografię Erazma z Rotterdamu.
Urodził się w Groningen jako syn Dirka Huizingi. Kiedy miał dwa lata, umarła mu matka.
W 1891 roku wstąpił na uniwersytet i cztery lata później otrzymał stopień naukowy w dziedzinie języków indoeuropejskich.
Profesor historii Uniwersytetu w Groningen w latach 1905-1915 oraz w Lejdzie w latach 1915-1942 (od 1933 rektor). W 1942 roku złożył rezygnację protestując przeciwko decyzji o usunięciu przez władze niemieckie z uniwersytetu jednego z jego kolegów. Został pozbawiony profesury i przez 3 miesiące internowany. Z wykształcenia był orientalistą, specjalizował się w historii Zachodu oraz w historii i teorii kultury[1].
Swój stosunek do świata przeszłości ujmował jako "włóczęgostwo intelektualne". Dzięki temu stosunkowi nie został znawcą jednej epoki.
